ज्ञानी जनोऽनुभवति स्वयमुल्लसन्तम् ।
मोहस्तु तत्कथमहो बत नानटीति ।।४३।।
वर्णादिमान्नटति पुद्गल एव नान्यः ।
चैतन्यधातुमयमूर्तिरयं च जीवः ।।४४।।
ajīv dravyomān paṇ vyāpe chhe; e rīte ativyāpti doṣh āve chhe. māṭe amūrtapaṇāno āshray karavāthī paṇ jīvanun yathārtha svarūp grahaṇ thatun nathī.
chaitanyalakṣhaṇ sarva jīvomān vyāpatun hovāthī avyāptidoṣhathī rahit chhe, ane jīv sivāy koī dravyamān nahi vyāpatun hovāthī ativyāptidoṣhathī rahit chhe; vaḷī te pragaṭ chhe; tethī teno ja āshray karavāthī jīvanā yathārtha svarūpanun grahaṇ thaī shake chhe. 42.
have, ‘jo āvā lakṣhaṇ vaḍe jīv pragaṭ chhe topaṇ agnānī lokone tenun agnān kem rahe chhe?’ — em āchārya āshcharya tathā khed batāve chheḥ —
shlokārthaḥ — [इति लक्षणतः] ām pūrvokta judān lakṣhaṇane līdhe [जीवात् अजीवम् विभिन्नं] jīvathī ajīv bhinna chhe [स्वयम् उल्लसन्तम्] tene (ajīvane) tenī meḷe ja ( – svatantrapaṇe, jīvathī bhinnapaṇe) vilasatun — pariṇamatun [ज्ञानी जनः] gnānī puruṣh [अनुभवति] anubhave chhe, [तत्] topaṇ [अज्ञानिनः] agnānīne [निरवधि-प्रविजृम्भितः अयं मोहः तु] amaryādapaṇe phelāyelo ā moh (arthāt svaparanā ekapaṇānī bhrānti) [कथम् नानटीति] kem nāche chhe — [अहो बत] e amane mahā āshcharya ane khed chhe! 43.
vaḷī pharī mohano pratiṣhedh kare chhe ane kahe chhe ke ‘jo moh nāche chhe to nācho! topaṇ ām ja chhe’ḥ —
shlokārthaḥ — [अस्मिन् अनादिनि महति अविवेक-नाटये] ā anādi kāḷanā moṭā
126