एष खलु सामान्येनाज्ञानरूपो मिथ्यादर्शनाज्ञानाविरतिरूपस्त्रिविधः सविकारश्चैतन्यपरिणामः परात्मनोरविशेषदर्शनेनाविशेषज्ञानेनाविशेषरत्या च समस्तं भेदमपह्नुत्य भाव्यभावकभावापन्न- योश्चेतनाचेतनयोः सामान्याधिकरण्येनानुभवनात्क्रोधोऽहमित्यात्मनो विकल्पमुत्पादयति; ततोऽय- मात्मा क्रोधोऽहमिति भ्रान्त्या सविकारेण चैतन्यपरिणामेन परिणमन् तस्य सविकारचैतन्य- परिणामरूपस्यात्मभावस्य कर्ता स्यात् । ‘jem shīt-uṣhṇapaṇun pudgalanī avasthā chhe tem rāgadveṣhādi paṇ pudgalanī avasthā chhe’ evun bhedagnān thāy, tyāre potāne gnātā jāṇe ane rāgādirūp pudgalane jāṇe. em thatān, rāgādino kartā ātmā thato nathī, gnātā ja rahe chhe.
have pūchhe chhe ke agnānathī karma kaī rīte utpanna thāy chhe? teno uttar kahe chheḥ —
gāthārthaḥ — [ त्रिविधः ] traṇ prakārano [ एषः ] ā [ उपयोगः ] upayog [ अहम् क्रोधः ] ‘hun krodh chhun’ evo [ आत्मविकल्पं ] potāno vikalpa [ करोति ] kare chhe; tethī [ सः ] ātmā [ तस्य उपयोगस्य ] te upayogarūp [ आत्मभावस्य ] potānā bhāvano [ कर्ता ] kartā [ भवति ] thāy chhe.
ṭīkāḥ — kharekhar ā sāmānyapaṇe agnānarūp evun je mithyādarshan-agnān-aviratirūp traṇ prakāranun savikār chaitanyapariṇām te, paranā ane potānā avisheṣh darshanathī, avisheṣh gnānathī ane avisheṣh ratithī samasta bhedane chhupāvīne, bhāvyabhāvakabhāvane pāmelān evān chetan ane achetananun sāmānya adhikaraṇathī ( – jāṇe ke temano ek ādhār hoy e rīte) anubhavan karavāthī, ‘hun krodh chhun’ evo potāno vikalpa utpanna kare chhe; tethī ‘hun krodh chhun’ evī bhrāntine līdhe je savikār (vikār sahit) chhe evā chaitanyapariṇāme pariṇamato thako ā ātmā te savikār chaitanyapariṇāmarūp potānā bhāvano kartā thāy chhe.
170