samayasār
[ bhagavānashrīkundakund-
न च जीवप्रत्यययोरेकत्वम्
जह जीवस्स अणण्णुवओगो कोहो वि तह जदि अणण्णो ।
जीवस्साजीवस्स य एवमणण्णत्तमावण्णं ।।११३।।
एवमिह जो दु जीवो सो चेव दु णियमदो तहाऽजीवो ।
अयमेयत्ते दोसो पच्चयणोकम्मकम्माणं ।।११४।।
अह दे अण्णो कोहो अण्णुवओगप्पगो हवदि चेदा ।
जह कोहो तह पच्चय कम्मं णोकम्ममवि अण्णं ।।११५।।
यथा जीवस्यानन्य उपयोगः क्रोधोऽपि तथा यद्यनन्यः ।
जीवस्याजीवस्य चैवमनन्यत्वमापन्नम् ।।११३।।
एवमिह यस्तु जीवः स चैव तु नियमतस्तथाऽजीवः ।
अयमेकत्वे दोषः प्रत्ययनोकर्मकर्मणाम् ।।११४।।
अथ ते अन्यः क्रोधोऽन्यः उपयोगात्मको भवति चेतयिता ।
यथा क्रोधस्तथा प्रत्ययाः कर्म नोकर्माप्यन्यत् ।।११५।।
vaḷī jīvane ane te pratyayone ekapaṇun nathī em have kahe chhe ḥ —
upayog jem ananya jīvano, krodh tem ananya jo,
to doṣh āve jīv tem ajīvanā ekatvano. 113.
to jagatamān je jīv te ja ajīv paṇ nishchay ṭhare;
nokarma, pratyay, karmanā ekatvamān paṇ doṣh e. 114.
jo krodh e rīt anya, jīv upayogaātmak anya chhe,
to krodhavat nokarma, pratyay, karma te paṇ anya chhe. 115.
gāthārtha ḥ — [यथा] jem [जीवस्य] jīvane [उपयोगः] upayog [अनन्यः] ananya arthāt ekarūp chhe [तथा] tem [यदि] jo [क्रोधः अपि] krodh paṇ [अनन्यः] ananya hoy to [एवम्] e rīte [जीवस्य] jīvane [च] ane [अजीवस्य] ajīvane [अनन्यत्वम्] ananyapaṇun
194