द्वितयतां गतमैक्यमुपानयन् ।
स्वयमुदेत्यवबोधसुधाप्लवः ।।१००।।
shuddhātmā jeṇe lahyo, namun charaṇ hit jāṇī.
pratham ṭīkākār kahe chhe ke ‘have ek ja karma be pātrarūp thaīne puṇya-pāparūpe pravesh kare chhe’.
jem nr̥ityanā akhāḍāmān ek ja puruṣh potāne be rūpe batāvī nāchato hoy tene yathārtha jāṇanār oḷakhī le chhe ane ek ja jāṇe chhe, tevī rīte joke karma ek ja chhe topaṇ puṇya-pāpanā bhede be prakāranān rūp karī nāche chhe tene, samyagdraṣhṭinun gnān ke je yathārtha chhe te ekarūp jāṇī le chhe. te gnānanā mahimānun kāvya ā adhikāranī sharūātamān ṭīkākār āchārya kahe chheḥ —
shlokārthaḥ — [ अथ ] have (kartākarma adhikār pachhī), [ शुभ-अशुभ-भेदतः ] shubh ane ashubhanā bhedane līdhe [ द्वितयतां गतम् तत् कर्म ] be-paṇāne pāmelā te karmane [ ऐक्यम् उपानयन् ] ekarūp karato, [ ग्लपित-निर्भर-मोहरजा ] jeṇe atyant moharajane dūr karī chhe evo [ अयं अवबोध-सुधाप्लवः ] ā (pratyakṣha – anubhavagochar) gnān-sudhānshu (samyaggnānarūpī chandramā) [ स्वयम् ] svayam [ उदेति ] uday pāme chhe.