kahānajainashāstramāḷā ]
यतो हि ज्ञानी, यो हि यस्य स्वो भावः स तस्य स्वः स तस्य स्वामी इति खरतरतत्त्वद्रष्टयवष्टम्भात्, आत्मानमात्मनः परिग्रहं तु नियमेन विजानाति, ततो न ममेदं स्वं, नाहमस्य स्वामी इति परद्रव्यं न परिगृह्णाति ।
gāthārthaḥ — [ आत्मानम् तु ] potānā ātmāne ja [ नियतं ] niyamathī [ आत्मनः परिग्रहं ] potāno parigrah [ विजानन् ] jāṇato thako [ कः नाम बुधः ] kayo gnānī [ भणेत् ] em kahe ke [ इदं परद्रव्यं ] ā paradravya [ मम द्रव्यम् ] mārun dravya [ भवति ] chhe?
ṭīkāḥ — je jeno svabhāv chhe te tenun ‘1sva’ chhe ane te teno (sva bhāvano) svāmī chhe — em sūkṣhma tīkṣhṇa tattvadraṣhṭinā ālambanathī gnānī (potānā) ātmāne ja ātmāno parigrah niyamathī jāṇe chhe, tethī ‘‘ā mārun ‘sva’ nathī, hun āno svāmī nathī’’ em jāṇato thako paradravyane parigrahato nathī (arthāt paradravyane potāno parigrah karato nathī).
bhāvārthaḥ — lokamān evī rīt chhe ke samajadār ḍāhyo māṇas paranī vastune potānī jāṇato nathī, tene grahaṇ karato nathī. tevī ja rīte paramārthagnānī potānā svabhāvane ja potānun dhan jāṇe chhe, paranā bhāvane potāno jāṇato nathī, tene grahaṇ karato nathī. ā rīte gnānī paranun grahaṇ – sevan karato nathī.
‘‘māṭe hun paṇ paradravyane nahi parigrahun’’ em have (mokṣhābhilāṣhī jīv) kahe chheḥ —
1. sva = dhan; milakat; mālikīnī chīj.