kahānajainashāstramāḷā ]
परजीवानहं जीवयामि, परजीवैर्जीव्ये चाहमित्यध्यवसायो ध्रुवमज्ञानम् । स तु यस्यास्ति सोऽज्ञानित्वान्मिथ्याद्रष्टिः, यस्य तु नास्ति स ज्ञानित्वात् सम्यग्द्रष्टिः ।
कथमयमध्यवसायोऽज्ञानमिति चेत् —
gāthārthaḥ — [यः] je jīv [मन्यते] em māne chhe ke [जीवयामि] hun par jīvone jivāḍun chhun [च] ane [परैः सत्त्वैः] par jīvo [जीव्ये च] mane jivāḍe chhe, [सः] te [मूढः] mūḍh ( – mohī) chhe, [अज्ञानी] agnānī chhe, [तु] ane [अतः विपरीतः] ānāthī viparīt (arthāt je āvun nathī mānato, ānāthī ūlaṭun māne chhe) te [ज्ञानी] gnānī chhe.
ṭīkāḥ — ‘par jīvone hun jivāḍun chhun ane par jīvo mane jivāḍe chhe’ evo adhyavasāy dhruvapaṇe ( – atyant chokkas) agnān chhe. te adhyavasāy jene chhe te jīv agnānīpaṇāne līdhe mithyādraṣhṭi chhe; ane jene te adhyavasāy nathī te jīv gnānīpaṇāne līdhe samyagdraṣhṭi chhe.
bhāvārthaḥ — ‘par mane jivāḍe chhe ane hun parane jivāḍun chhun’ em mānavun te agnān chhe. jene e agnān chhe te mithyādraṣhṭi chhe; jene e agnān nathī te samyagdraṣhṭi chhe.
have pūchhe chhe ke ā (jīvanano) adhyavasāy agnān kaī rīte chhe? teno uttar kahe chheḥ —