कर्तारं कलयन्तु तं किल सदा भेदावबोधादधः ।
पश्यन्तु च्युतकर्तृभावमचलं ज्ञातारमेकं परम् ।।२०५।।
tathā paraghāt prakr̥itinā udayathī paraspar ghāt pravarte chhe.’’ ā pramāṇe, jem sāṅkhyamatī badhuy prakr̥itinun ja kārya māne chhe ane puruṣhane akartā māne chhe tem, potānī buddhinā doṣhathī ā munionun paṇ evun ja ekāntik mānavun thayun. māṭe jinavāṇī to syādvādarūp hovāthī, sarvathā ekānt mānanārā te munio par jinavāṇīno kop avashya thāy chhe. jinavāṇīnā kopanā bhayathī jo teo vivakṣhā palaṭīne em kahe ke — ‘‘bhāvakarmano kartā karma chhe ane potānā ātmāno (arthāt potāno) kartā ātmā chhe; e rīte ame ātmāne kathañchit kartā kahīe chhīe, tethī vāṇīno kop thato nathī;’’ to ā temanun kahevun paṇ mithyā ja chhe. ātmā dravye nitya chhe, asaṅkhyāt pradeshovāḷo chhe, lokaparimāṇ chhe, tethī temān to kāī navīn karavānun chhe nahi; ane je bhāvakarmarūp paryāyo chhe temano kartā to te munio karmane ja kahe chhe; māṭe ātmā to akartā ja rahyo! to pachhī vāṇīno kop kaī rīte maṭyo? māṭe ātmānā kartāpaṇā ane akartāpaṇānī vivakṣhā yathārtha mānavī te ja syādvādanun sāchun mānavun chhe. ātmānā kartāpaṇā-akartāpaṇā viṣhe satyārtha syādvād-prarūpaṇ ā pramāṇe chheḥ —
ātmā sāmānya apekṣhāe to gnānasvabhāve ja sthit chhe; parantu mithyātvādi bhāvone jāṇatī vakhate, anādi kāḷathī gney ane gnānanā bhedavignānanā abhāvane līdhe, gneyarūp mithyātvādi bhāvone ātmā tarīke jāṇe chhe, tethī e rīte visheṣh apekṣhāe agnānarūp gnānapariṇāmane karato hovāthī kartā chhe; ane jyāre bhedavignān thavāthī ātmāne ja ātmā tarīke jāṇe chhe tyāre visheṣh apekṣhāe paṇ gnānarūp gnānapariṇāme ja pariṇamato thako kevaḷ gnātā rahevāthī sākṣhāt
have ā arthanun kaḷasharūp kāvya kahe chheḥ —
shlokārthaḥ — [अमी आर्हताः अपि] ā arhatnā matanā anuyāyīo arthāt jaino paṇ [पुरुषं] ātmāne, [सांख्याः इव] sāṅkhyamatīonī jem, [अकर्तारम् मा स्पृशन्तु] (sarvathā) akartā na māno; [भेद-अवबोधात् अधः] bhedagnān thayā pahelān [तं किल] tene [सदा] nirantar [कर्तारम् कलयन्तु] kartā māno, [तु] ane [ऊर्ध्वम्] bhedagnān thayā pachhī [उद्धत-बोध-धाम-नियतं स्वयं प्रत्यक्षम्
488