परमाणुमित्तयं पि हु रागादीणं तु विज्जदे जस्स । ण वि सो जाणदि अप्पाणयं तु सव्वागमधरो वि ।।२०१।। अप्पाणमयाणंतो अणप्पयं चावि सो अयाणंतो ।
यस्य रागादीनामज्ञानमयानां भावानां लेशस्यापि सद्भावोऽस्ति स श्रुतकेवलिकल्पोऽपि सम्यक्त्वकी प्राप्ति होती है — वह अवश्य सम्यग्दृष्टि हो जाता है ।१३७।
गाथार्थ : — [खलु ] वास्तवमें [यस्य ] जिस जीवके [रागादीनां तु परमाणुमात्रम् अपि ] परमाणुमात्र – लेशमात्र – भी रागादिक [विद्यते ] वर्तता है [सः ] वह जीव [सर्वागमधरः अपि ] भले ही सर्वागमका धारी (समस्त आगमोंको पढ़ा हुआ) हो तथापि [आत्मानं तु ] आत्माको [न अपि जानाति ] नहीं जानता; [च ] और [आत्मानम् ] आत्माको [अजानन् ] न जानता हुआ [सः ] वह [अनात्मानं अपि ] अनात्माको (परको) भी [अजानन् ] नहीं जानता; [जीवाजीवौ ] इसप्रकार जो जीव और अजीवको [अजानन् ] नहीं जानता वह [सम्यग्दृष्टिः ] सम्यग्दृष्टि [कथं भवति ] कैसे हो सकता है ?
टीका : — जिसके रागादि अज्ञानमय भावोंके लेशमात्रका भी सद्भाव है वह भले ही