દ્વિતયતાં ગતમૈક્યમુપાનયન્ .
સ્વયમુદેત્યવબોધસુધાપ્લવઃ ..૧૦૦..
પ્રથમ ટીકાકાર કહતે હૈં કિ ‘અબ એક હી કર્મ દો પાત્રરૂપ હોકર પુણ્ય-પાપરૂપસે પ્રવેશ કરતે હૈં .’
જૈસે નૃત્યમઞ્ચ પર એક હી પુરુષ અપને દો રૂપ દિખાકર નાચ રહા હો તો ઉસે યથાર્થ જ્ઞાતા પહિચાન લેતા હૈ ઔર ઉસે એક હી જાન લેતા હૈ, ઇસીપ્રકાર યદ્યપિ કર્મ એક હી હૈ તથાપિ વહ પુણ્ય-પાપકે ભેદસે દો પ્રકારકે રૂપ ધારણ કરકે નાચતા હૈ ઉસે, સમ્યગ્દૃષ્ટિકા યથાર્થજ્ઞાન એકરૂપ જાન લેતા હૈ . ઉસ જ્ઞાનકી મહિમાકા કાવ્ય ઇસ અધિકારકે પ્રારમ્ભમેં ટીકાકાર આચાર્ય કહતે હૈં : —
શ્લોકાર્થ : — [અથ ] અબ (ક ર્તાક ર્મ અધિકારકે પશ્ચાત્), [શુભ-અશુભ-ભેદતઃ ] શુભ ઔર અશુભકે ભેદસે [દ્વિતયતાં ગતમ્ તત્ કર્મ ] દ્વિત્વકો પ્રાપ્ત ઉસ ક ર્મકો [ઐક્યમ્ ઉપાનયન્ ] એક રૂપ ક રતા હુઆ, [ગ્લપિત-નિર્ભર-મોહરજા ] જિસને અત્યંત મોહરજકો દૂર ક ર દિયા હૈ ઐસા [અયં અવબોધ-સુધાપ્લવઃ ] યહ (પ્રત્યક્ષ – અનુભવગોચર) જ્ઞાનસુધાંશુ (સમ્યગ્જ્ઞાનરૂપી ચન્દ્રમા) [સ્વયમ્ ] સ્વયં [ઉદેતિ ] ઉદયકો પ્રાપ્ત હોતા હૈ .