આભિણિસુદોધિમણકેવલં ચ તં હોદિ એક્કમેવ પદં .
રાગાદિક તથા ક્ષાયોપશમિક જ્ઞાનકે ભેદોંકા સ્વાદ લેનેમેં અસમર્થ ), [આત્મ-અનુભવ-અનુભાવ- વિવશઃ સ્વાં વસ્તુવૃત્તિં વિદન્ ] આત્માનુભવકે – આત્મસ્વાદકે — પ્રભાવસે આધીન હોનેસે નિજ વસ્તુવૃત્તિકો (આત્માકી શુદ્ધ પરિણતિકો) જાનતા – આસ્વાદ લેતા હુઆ ( અર્થાત્ આત્માકે અદ્વિતીય સ્વાદકે અનુભવનમેંસે બાહર ન આતા હુઆ) [એષઃ આત્મા ] યહ આત્મા [વિશેષ-ઉદયં ભ્રશ્યત્ ] જ્ઞાનકે વિશેષોંકે ઉદયકો ગૌણ ક રતા હુઆ, [સામાન્યં કલયન્ કિલ ] સામાન્યમાત્ર જ્ઞાનકા અભ્યાસ કરતા હુઆ, [સકલં જ્ઞાનં ] સકલ જ્ઞાનકો [એકતામ્ નયતિ ]ે એકત્વમેં લાતા હૈ — એકરૂપમેં પ્રાપ્ત કરતા હૈ .
ભાવાર્થ : — ઇસ એક સ્વરૂપજ્ઞાનકે રસીલે સ્વાદકે આગે અન્ય રસ ફીકે હૈં . ઔર સ્વરૂપજ્ઞાનકા અનુભવ કરને પર સર્વ ભેદભાવ મિટ જાતે હૈં . જ્ઞાનકે વિશેષ જ્ઞેયકે નિમિત્તસે હોતે હૈં . જબ જ્ઞાન સામાન્યકા સ્વાદ લિયા જાતા હૈ તબ જ્ઞાનકે સમસ્ત ભેદ ભી ગૌણ હો જાતે હૈં, એક જ્ઞાન હી જ્ઞેયરૂપ હોતા હૈ .
યહાઁ પ્રશ્ન હોતા હૈ કિ છદ્મસ્થકો પૂર્ણરૂપ કેવલજ્ઞાનકા સ્વાદ કૈસે આવે ? ઇસ પ્રશ્નકા ઉત્તર પહલે શુદ્ધનયકા કથન કરતે હુએ દિયા જા ચુકા હૈ કિ શુદ્ધનય આત્માકા શુદ્ધ પૂર્ણ સ્વરૂપ બતલાતા હૈ, ઇસલિયે શુદ્ધનયકે દ્વારા પૂર્ણરૂપ કેવલજ્ઞાનકા પરોક્ષ સ્વાદ આતા હૈ .૧૪૦.
અબ, ‘કર્મકે ક્ષયોપશમકે નિમિત્તસે જ્ઞાનમેં ભેદ હોને પર ભી ઉસકે (જ્ઞાનકે) સ્વરૂપકા વિચાર કિયા જાયે તો જ્ઞાન એક હી હૈ ઔર વહ જ્ઞાન હી મોક્ષકા ઉપાય હૈ’ ઇસ અર્થકી ગાથા કહતે હૈં : —
ગાથાર્થ : — [આભિનિબોધિકશ્રુતાવધિમનઃપર્યયકેવલં ચ ] મતિજ્ઞાન, શ્રુતજ્ઞાન, અવધિજ્ઞાન, મનઃપર્યયજ્ઞાન ઔર કેવલજ્ઞાન — [તત્ ] તો [એકમ્ એવ ] એક હી [પદમ્ ભવતિ ]
૩૨૦