એદમ્હિ રદો ણિચ્ચં સંતુટ્ઠો હોહિ ણિચ્ચમેદમ્હિ . એદેણ હોહિ તિત્તો હોહદિ તુહ ઉત્તમં સોક્ખં ..૨૦૬..
એતાવાનેવ સત્ય આત્મા યાવદેતજ્જ્ઞાનમિતિ નિશ્ચિત્ય જ્ઞાનમાત્ર એવ નિત્યમેવ રતિમુપૈહિ . એતાવત્યેવ સત્યાશીઃ યાવદેતજ્જ્ઞાનમિતિ નિશ્ચિત્ય જ્ઞાનમાત્રેણૈવ નિત્યમેવ સન્તોષમુપૈહિ . એતાવદેવ સત્યમનુભવનીયં યાવદેતજ્જ્ઞાનમિતિ નિશ્ચિત્ય જ્ઞાનમાત્રેણૈવ નિત્યમેવ તૃપ્તિમુપૈહિ . અથૈવં તવ નિત્યમેવાત્મરતસ્ય, આત્મસન્તુષ્ટસ્ય, આત્મતૃપ્તસ્ય ચ વાચામગોચરં સૌખ્યં ભવિષ્યતિ . તત્તુ તત્ક્ષણ આચાર્યદેવને ઉપદેશ દિયા હૈ . જ્ઞાનકી ‘કલા’ કહનેસે યહ સૂચિત હોતા હૈ કિ — જબ તક પૂર્ણ કલા (કેવલજ્ઞાન) પ્રગટ ન હો તબ તક જ્ઞાન હીનકલાસ્વરૂપ — મતિજ્ઞાનાદિરૂપ હૈ; જ્ઞાનકી ઉસ કલાકે આલમ્બનસે જ્ઞાનકા અભ્યાસ કરનેસે કેવલજ્ઞાન અર્થાત્ પૂર્ણ કલા પ્રગટ હોતી હૈ .૧૪૩.
ગાથાર્થ : — (હે ભવ્ય પ્રાણી !) તૂ [એતસ્મિન્ ] ઇસમેંં ( – જ્ઞાનમેં) [નિત્યં ] નિત્ય [રતઃ ] રત અર્થાત્ પ્રીતિવાલા હો, [એતસ્મિન્ ] ઇસમેંં [નિત્યં ] નિત્ય [સન્તુષ્ટઃ ભવ ] સંતુષ્ટ હો ઔર [એતેન ] ઇસસે [તૃપ્તઃ ભવ ] તૃપ્ત હો; (ઐસા કરનેસે) [તવ ] તુઝે [ઉત્તમં સૌખ્યમ્ ] ઉત્તમ સુખ [ભવિષ્યતિ ] હોગા .
ટીકા : — (હે ભવ્ય !) ઇતના હી સત્ય ( – પરમાર્થસ્વરૂપ) આત્મા હૈ જિતના યહ જ્ઞાન હૈ — ઐસા નિશ્ચય કરકે જ્ઞાનમાત્રમેં હી સદા હી રતિ ( – પ્રીતિ, રુચિ) પ્રાપ્ત કર; ઇતના હી સત્ય કલ્યાણ હૈ જિતના યહ જ્ઞાન હૈ — ઐસા નિશ્ચય કરકે જ્ઞાનમાત્રસે હી સદા હી સન્તોષકો પ્રાપ્ત કર; ઇતના હી સત્ય અનુભવ કરને યોગ્ય હૈ જિતના યહ જ્ઞાન હૈ — ઐસા નિશ્ચય કરકે જ્ઞાનમાત્રસે હી સદા હી તૃપ્તિ પ્રાપ્ત કર . ઇસપ્રકાર સદા હી આત્મામેં રત, આત્માસે સંતુષ્ટ ઔર આત્માસે તૃપ્ત ઐસે તુઝકો વચનસે અગોચર સુખ હોગા; ઔર ઉસ સુખકો ઉસી ક્ષણ તૂ હી