કમ્મં જં પુવ્વકયં સુહાસુહમણેયવિત્થરવિસેસં . તત્તો ણિયત્તદે અપ્પયં તુ જો સો પડિક્કમણં ..૩૮૩.. કમ્મં જં સુહમસુહં જમ્હિ ય ભાવમ્હિ બજ્ઝદિ ભવિસ્સં . તત્તો ણિયત્તદે જો સો પચ્ચક્ખાણં હવદિ ચેદા ..૩૮૪.. જં સુહમસુહમુદિણ્ણં સંપડિ ય અણેયવિત્થરવિસેસં .
તં દોસં જો ચેદદિ સો ખલુ આલોયણં ચેદા ..૩૮૫.. ભી હોતા હૈ. ઔર જબ અપ્રમત્ત અવસ્થા હોતી હૈ તબ જીવ અપને સ્વરૂપકા હી ધ્યાન કરતા હૈ; ઉસ સમય, ઉસને જિસ જ્ઞાનચેતનાકા પ્રથમ શ્રદ્ધાન કિયા થા ઉસમેં વહ લીન હોતા હૈ ઔર શ્રેણિ ચઢકર, કેવલજ્ઞાન ઉત્પન્ન કરકે, સાક્ષાત્ ૧જ્ઞાનચેતનારૂપ હો જાતા હૈ..૨૨૩..
જો અતીત કર્મકે પ્રતિ મમત્વકો છોડ દે વહ આત્મા પ્રતિક્રમણ હૈ, જો અનાગતકર્મ ન કરનેકી પ્રતિજ્ઞા કરે (અર્થાત્ જિન ભાવોંસે આગામી કર્મ બઁધે ઉન ભાવોંકા મમત્વ છોડે) વહ આત્મા પ્રત્યાખ્યાન હૈ ઔર જો ઉદયમેં આયે હુએ વર્તમાન કર્મકા મમત્વ છોડે વહ આત્મા આલોચના હૈ; સદા ઐસે પ્રતિક્રમણ, પ્રત્યાખ્યાન ઔર આલોચનાપૂર્વક પ્રવર્તમાન આત્મા ચારિત્ર હૈ. — ઐસે ચારિત્રકા વિધાન ઇન ગાથાઓં દ્વારા કરતે હૈં : —
૧કેવલજ્ઞાની જીવકે સાક્ષાત્ જ્ઞાનચેતના હોતી હૈ. કેવલજ્ઞાન હોનેસે પૂર્વ ભી, નિર્વિકલ્પ અનુભવકે સમય
જીવકે ઉપયોગાત્મક જ્ઞાનચેતના હોતી હૈ. યદિ જ્ઞાનચેતનાકે ઉપયોગાત્મકત્વકો મુખ્ય ન કિયા જાયે તો,
સમ્યગ્દૃષ્ટિકે જ્ઞાનચેતના નિરંતર હોતી હૈ, કર્મચેતના ઔર કર્મફલચેતના નહીં હોતી; ક્યોંકિ ઉસકા નિરન્તર
પરિણમન જ્ઞાનકે સ્વામિત્વભાવસે હોતા હૈ, કર્મકે ઔર કર્મફલકે સ્વામિત્વભાવસે નહીં હોતા.