માદાનોજ્ઝનશૂન્યમેતદમલં જ્ઞાનં તથાવસ્થિતમ્ .
શુદ્ધજ્ઞાનઘનો યથાઽસ્ય મહિમા નિત્યોદિતસ્તિષ્ઠતિ ..૨૩૫..
અપને સ્વરૂપકો સિદ્ધ સમાન જાના-શ્રદ્ધાન કિયા થા વૈસા હી ધ્યાનમેં લેકર ચિત્તકો એકાગ્ર – સ્થિર કરના, ઔર પુનઃ પુનઃ ઉસીકા અભ્યાસ કરના, સો દૂસરે પ્રકારકા દેખના હૈ. ઇસપ્રકારકા દેખના અપ્રમત્તદશામેં હોતા હૈ. જહાઁ તક ઉસ પ્રકારકે અભ્યાસસે કેવલજ્ઞાન ઉત્પન્ન ન હો વહાઁ તક ઐસા અભ્યાસ નિરન્તર રહતા હૈ. યહ, દેખનેકા દૂસરા પ્રકાર હુઆ. યહાઁ તક તો પૂર્ણ જ્ઞાનકા શુદ્ધનયકે આશ્રયસે પરોક્ષ દેખના હૈ. ઔર (૩) જબ કેવલજ્ઞાન ઉત્પન્ન હોતા હૈ તબ સાક્ષાત્ દેખના હૈ, સો યહ તીસરે પ્રકારકા દેખના હૈ. ઉસ સ્થિતિમેં જ્ઞાન સર્વ વિભાવોંસે રહિત હોતા હુઆ સબકા જ્ઞાતા-દ્રષ્ટા હૈ, ઇસલિએ યહ તીસરે પ્રકારકા દેખના પૂર્ણ જ્ઞાનકા પ્રત્યક્ષ દેખના હૈ..૩૯૦ સે ૪૦૪.. અબ, ઇસ અર્થકા કલશરૂપ કાવ્ય કહતે હૈં : —
શ્લોકાર્થ : — [અન્યેભ્યઃ વ્યતિરિક્તમ્ ] અન્ય દ્રવ્યોંસે ભિન્ન, [આત્મ-નિયતં ] અપનેમેં હી નિયત, [પૃથક્-વસ્તુતામ્-બિભ્રત્ ] પૃથક્ વસ્તુત્વકો ધારણ કરતા હુઆ ( — વસ્તુકા સ્વરૂપ સામાન્યવિશેષાત્મક હોનેસે સ્વયં ભી સામાન્યવિશેષાત્મકતાકો ધારણ કરતા હુઆ), [આદાન-ઉજ્ઝન-શૂન્યમ્ ] ગ્રહણત્યાગસે રહિત, [એતત્ અમલં જ્ઞાનં ] યહ અમલ ( – રાગાદિક મલસે રહિત) જ્ઞાન [તથા-અવસ્થિતમ્ યથા ] ઇસપ્રકાર અવસ્થિત ( – નિશ્ચલ) અનુભવમેં આતા હૈ કિ જૈસે [મધ્ય-આદિ-અંત-વિભાગ-મુક્ત-સહજ-સ્ફાર-પ્રભા-ભાસુરઃ અસ્ય શુદ્ધ-જ્ઞાન-ઘનઃ મહિમા ] આદિ-મધ્ય-અન્તરૂપ વિભાગોંસે રહિત ઐસી સહજ ફૈ લી હુઈ પ્રભાકે દ્વારા દેદીપ્યમાન ઐસી ઉસકી શુદ્ધજ્ઞાનઘનસ્વરૂપ મહિમા [નિત્ય-ઉદિતઃ-તિષ્ઠતિ ] નિત્ય-ઉદિત રહે ( — શુદ્ધ જ્ઞાનકી પુંજરૂપ મહિમા સદા ઉદયમાન રહે).
ભાવાર્થ : — જ્ઞાનકા પૂર્ણ રૂપ સબકો જાનના હૈ. વહ જબ પ્રગટ હોતા હૈ તબ સર્વ વિશેષણોંસે સહિત પ્રગટ હોતા હૈ; ઇસલિએ ઉસકી મહિમાકો કોઈ બિગાડ નહીં સકતા, વહ સદા ઉદિત રહતી હૈ.૨૩૫.
‘ઐસે જ્ઞાનસ્વરૂપ આત્માકા આત્મામેં ધારણ કરના સો યહી ગ્રહણ કરને યોગ્ય સબ કુછ ગ્રહણ કિયા ઔર ત્યાગને યોગ્ય સબ કુછ ત્યાગ કિયા હૈ’ — ઇસ અર્થકા કાવ્ય કહતે હૈં : —