પાસંડીલિંગેસુ વ ગિહિલિંગેસુ વ બહુપ્પયારેસુ .
યે ખલુ શ્રમણોઽહં શ્રમણોપાસકોઽહમિતિ દ્રવ્યલિંગમમકારેણ મિથ્યાહંકારં કુર્વન્તિ, તેઽનાદિરૂઢવ્યવહારમૂઢાઃ પ્રૌઢવિવેકં નિશ્ચયમનારૂઢાઃ પરમાર્થસત્યં ભગવન્તં સમયસારં ન પશ્યન્તિ .
(ઇસપ્રકાર, જો દ્રવ્યલિંગમેં મમત્વ કરતે હૈં ઉન્હે નિશ્ચય-કારણસમયસારકા અનુભવ નહીં હૈ; તબ ફિ ર ઉનકો કાર્યસમયસારકી પ્રાપ્તિ કહાઁસે હોગી ?).૨૪૧.
અબ, ઇસ અર્થકી ગાથા કહતે હૈં : —
ગાથાર્થ : — [યે ] જો [બહુપ્રકારેષુ ] બહુત પ્રકારકે [પાષણ્ડિલિઙ્ગેષુ વા ] મુનિલિંગોંમેં [ગૃહિલિઙ્ગેષુ વા ] અથવા ગૃહસ્થલિંગોંમેં [મમત્વં કુર્વન્તિ ] મમતા કરતે હૈં (અર્થાત્ યહ માનતે હૈં કિ યહ દ્રવ્યલિંગ હી મોક્ષકા દાતા હૈ), [તૈઃ સમયસારઃ ન જ્ઞાતઃ ] ઉન્હોંને સમયસારકો નહીં જાના.
ટીકા : — જો વાસ્તવમેં ‘મૈં શ્રમણ હૂઁ, મૈં શ્રમણોપાસક ( – શ્રાવક) હૂઁ’ ઇસપ્રકાર દ્રવ્યલિંગમેં મમત્વભાવકે દ્વારા મિથ્યા અહંકાર કરતે હૈં, વે અનાદિરૂઢ (અનાદિકાલસે સમાગત) વ્યવહારમેં મૂઢ (મોહી) હોતે હુએ, પ્રૌઢ વિવેકવાલે નિશ્ચય ( – નિશ્ચયનય) પર આરૂઢ ન હોતે હુએ, પરમાર્થસત્ય ( – જો પરમાર્થસે સત્યાર્થ હૈ ઐસે) ભગવાન સમયસારકો નહીં દેખતે — અનુભવ નહીં કરતે.
ભાવાર્થ : — અનાદિકાલીન પરદ્રવ્યકે સંયોગસે હોનેવાલે વ્યવહાર હી મેં જો પુરુષ મૂઢ અર્થાત્ મોહિત હૈં, વે યહ માનતે હૈં કિ ‘યહ બાહ્ય મહાવ્રતાદિરૂપ વેશ હી હમેં મોક્ષ પ્રાપ્ત કરા દેગા’, પરન્તુ જિસસે ભેદજ્ઞાન હોતા હૈ ઐસે નિશ્ચયકો વે નહીં જાનતે. ઐસે પુરુષ સત્યાર્થ, પરમાત્મરૂપ, શુદ્ધજ્ઞાનમય સમયસારકો નહીં દેખતે..૪૧૩..
અબ, ઇસી અર્થકા કલશરૂપ કાવ્ય કહતે હૈં : —