തഥാവിധസ്യ ഭാവസ്യ കര്താ പ്രതിഭാതി .
ഏദേണ ദു സോ കത്താ ആദാ ണിച്ഛയവിദൂഹിം പരികഹിദോ .
ശുദ്ധ ചൈതന്യധാതു രുകീ ഹോനേസേ തഥാ ഇന്ദ്രിയോംകേ വിഷയരൂപ കിയേ ഗയേ രൂപീ പദാര്ഥോംകേ ദ്വാരാ (അപനാ) കേവല ബോധ ( – ജ്ഞാന) ഢ കാ ഹുആ ഹോനേസേ ഔര മൃതക ക്ലേവര ( – ശരീര)കേ ദ്വാരാ പരമ അമൃതരൂപ വിജ്ഞാനഘന (സ്വയം) മൂര്ച്ഛിത ഹുആ ഹോനേസേ ഉസ പ്രകാരകേ ഭാവകാ കര്താ പ്രതിഭാസിത ഹോതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — യഹ ആത്മാ അജ്ഞാനകേ കാരണ, അചേതന കര്മരൂപ ഭാവകകേ ക്രോധാദി ഭാവ്യകോ ചേതന ഭാവകകേ സാഥ ഏകരൂപ മാനതാ ഹൈ; ഔര വഹ, ജഡ ജ്ഞേയരൂപ ധര്മാദിദ്രവ്യോംകോ ഭീ ജ്ഞായകകേ സാഥ ഏകരൂപ മാനതാ ഹൈ . ഇസലിയേ വഹ സവികാര ഔര സോപാധിക ചൈതന്യപരിണാമകാ കര്താ ഹോതാ ഹൈ .
യഹാ , ക്രോധാദികേ സാഥ ഏകത്വകീ മാന്യതാസേ ഉത്പന്ന ഹോനേവാലാ കര്തൃത്വ സമഝാനേകേ ലിയേ ഭൂതാവിഷ്ട പുരുഷകാ ദൃഷ്ടാന്ത ദിയാ ഹൈ ഔര ധര്മാദിക അന്യ ദ്രവ്യോംകേ സാഥ ഏകത്വകീ മാന്യതാസേ ഉത്പന്ന ഹോനേവാലാ കര്തൃത്വ സമഝാനേകേ ലിയേ ധ്യാനാവിഷ്ട പുരുഷകാ ദൃഷ്ടാന്ത ദിയാ ഹൈ ..൯൬..
‘ഇസസേ (പൂര്വോക്ത കാരണസേ) യഹ സിദ്ധ ഹുആ കി ജ്ഞാനസേ കര്തൃത്വകാ നാശ ഹോതാ ഹൈ’ യഹീ സബ കഹതേ ഹൈം : —
ഗാഥാര്ഥ : — [ഏതേന തു ] ഇസ (പൂര്വോക്ത) കാരണസേ [നിശ്ചയവിദ്ഭിഃ ] നിശ്ചയകേ ജാനനേവാലേ ജ്ഞാനിയോംനേ [സഃ ആത്മാ ] ഇസ ആത്മാകോ [കര്താ ] കര്താ [പരികഥിതഃ ] കഹാ ഹൈ — [ഏവം ഖലു ] ഐസാ നിശ്ചയസേ [യഃ ] ജോ [ജാനാതി ] ജാനതാ ഹൈ [സഃ ] വഹ (ജ്ഞാനീ ഹോതാ ഹുആ) [സര്വകര്തൃത്വമ് ] സര്വകര്തൃത്വകോ [മുഞ്ചതി ] ഛോഡതാ ഹൈ .
൧൭൪