കസ്തര്ഹി തത്കുരുത ഇത്യഭിശംക യൈവ .
സംകീര്ത്യതേ ശൃണുത പുദ്ഗലകര്മകര്തൃ ..൬൩..
സാമണ്ണപച്ചയാ ഖലു ചഉരോ ഭണ്ണംതി ബംധകത്താരോ . മിച്ഛത്തം അവിരമണം കസായജോഗാ യ ബോദ്ധവ്വാ ..൧൦൯.. തേസിം പുണോ വി യ ഇമോ ഭണിദോ ഭേദോ ദു തേരസവിയപ്പോ . മിച്ഛാദിട്ഠീആദീ ജാവ സജോഗിസ്സ ചരമംതം ..൧൧൦.. ഏദേ അചേദണാ ഖലു പോഗ്ഗലകമ്മുദയസംഭവാ ജമ്ഹാ .
ശ്ലോകാര്ഥ : — ‘[യദി പുദ്ഗലകര്മ ജീവഃ ന ഏവ കരോതി ] യദി പുദ്ഗലകര്മകോ ജീവ നഹീം കരതാ [തര്ഹി ] തോ ഫി ര [തത് കഃ കുരുതേ ] ഉസേ കൌന കരതാ ഹൈ ?’ [ഇതി അഭിശംക യാ ഏവ ] ഐസീ ആശംകാ കരകേ, [ഏതര്ഹി ] അബ [തീവ്ര-രയ-മോഹ-നിവര്ഹണായ ] തീവ്ര വേഗവാലേ മോഹകാ (കര്തൃകര്മത്വകേ അജ്ഞാനകാ) നാശ കരനേകേ ലിയേ, യഹ കഹതേ ഹൈം കി — [പുദ്ഗലകര്മകര്തൃ സംകീര്ത്യതേ ] ‘പുദ്ഗലകര്മകാ കര്താ കൌന ഹൈ’; [ശൃണുത ] ഇസലിയേ (ഹേ ജ്ഞാനകേ ഇച്ഛുക പുരുഷോം !) ഇസേ സുനോ .൬൩.
അബ യഹ കഹതേ ഹൈം കി പുദ്ഗലകര്മകാ കര്താ കൌന ഹൈ : —