സാരോ യഃ സമയസ്യ ഭാതി നിഭൃതൈരാസ്വാദ്യമാനഃ സ്വയമ് .
ജ്ഞാനം ദര്ശനമപ്യയം കിമഥവാ യത്കിംചനൈകോപ്യയമ് ..൯൩..
ദൂരാദേവ വിവേകനിമ്നഗമനാന്നീതോ നിജൌഘം ബലാത് .
ആത്മന്യേവ സദാ ഗതാനുഗതതാമായാത്യയം തോയവത് ..൯൪..
അബ, ഇസീ അര്ഥകാ കലശരൂപ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [നയാനാം പക്ഷൈഃ വിനാ ] നയോംകേ പക്ഷോംകേ രഹിത, [അചലം അവികല്പഭാവമ് ] അചല നിര്വികല്പഭാവകോ [ആക്രാമന് ] പ്രാപ്ത ഹോതാ ഹുആ [യഃ സമയസ്യ സാരഃ ഭാതി ] ജോ സമയകാ (ആത്മാകാ) സാര പ്രകാശിത ഹോതാ ഹൈ [സഃ ഏഷഃ ] വഹ യഹ സമയസാര (ശുദ്ധ ആത്മാ) — [നിഭൃതൈഃ സ്വയമ് ആസ്വാദ്യമാനഃ ] ജോ കി നിഭൃത (നിശ്ചല, ആത്മലീന) പുരുഷോംകേ ദ്വാരാ സ്വയം ആസ്വാദ്യമാന ഹൈ ( – അനുഭവമേം ആതാ ഹൈ) വഹ — [വിജ്ഞാന-ഏക-രസഃ ഭഗവാന് ] വിജ്ഞാന ഹീ ജിസകാ ഏക രസ ഹൈ ഐസാ ഭഗവാന് ഹൈ, [പുണ്യഃ പുരാണഃ പുമാന് ] പവിത്ര പുരാണ പുരുഷ ഹൈ; ചാഹേ [ജ്ഞാനം ദര്ശനമ് അപി അയം ] ജ്ഞാന കഹോ യാ ദര്ശന വഹ യഹ (സമയസാര) ഹീ ഹൈ; [അഥവാ കിമ് ] അഥവാ അധിക ക്യാ കഹേം ? [യത് കിംചന അപി അയമ് ഏകഃ ] ജോ കുഛ ഹൈ സോ യഹ ഏക ഹീ ഹൈ ( – മാത്ര ഭിന്ന-ഭിന്ന നാമസേ കഹാ ജാതാ ഹൈ) .൯൩.
അബ യഹ കഹതേ ഹൈം കി യഹ ആത്മാ ജ്ഞാനസേ ച്യുത ഹുആ ഥാ സോ ജ്ഞാനമേം ഹീ ആ മിലതാ ഹൈ .
ശ്ലോകാര്ഥ : — [തോയവത് ] ജൈസേ പാനീ അപനേ സമൂഹസേ ച്യുത ഹോതാ ഹുആ ദൂര ഗഹന വനമേം ബഹ രഹാ ഹോ ഉസേ ദൂരസേ ഹീ ഢാലവാലേ മാര്ഗകേ ദ്വാരാ അപനേ സമൂഹകീ ഓര ബലപൂര്വക മോഡ ദിയാ ജായേ; തോ ഫി ര വഹ പാനീ, പാനീകോ പാനീകേ സമൂഹകീ ഓര ഖീംചതാ ഹുആ പ്രവാഹരൂപ ഹോകര, അപനേ സമൂഹമേം ആ മിലതാ ഹൈ; ഇസീപ്രകാര [അയം ] യഹ ആത്മാ [നിജ-ഓഘാത് ച്യുതഃ ] അപനേ വിജ്ഞാനഘനസ്വഭാവസേ ച്യുത ഹോകര [ഭൂരി-വികല്പ-ജാല-ഗഹനേ ദൂരം ഭ്രാമ്യന് ] പ്രചുര വികല്പജാലോംകേ ഗഹന വനമേം ദൂര പരിഭ്രമണ കര രഹാ ഥാ ഉസേ [ദൂരാത് ഏവ ] ദൂരസേ ഹീ [വിവേക-നിമ്ന-ഗമനാത് ] വിവേകരൂപീ ഢാലവാലേ മാര്ഗ ദ്വാരാ [നിജ-ഓഘം ബലാത് നീതഃ ] അപനേ വിജ്ഞാനഘനസ്വഭാവകീ ഓര ബലപൂര്വക മോഡ ദിയാ ഗയാ; ഇസലിഏ
൨൩൦