യസ്തു വേത്തി സ തു വേത്തി കേവലമ് .
യസ്തു വേത്തി ന കരോതി സ ക്വചിത് ..൯൬..
ഏക വിജ്ഞാനരസവാലാ ഹീ അനുഭവമേം ആതാ ഹൈ ഐസാ വഹ ആത്മാ, [ആത്മാനമ് ആത്മനി ഏവ ആഹരന് ]
ആത്മാകോ ആത്മാമേം ഹീ ഖീംചതാ ഹുആ (അര്ഥാത് ജ്ഞാന ജ്ഞാനകോ ഖീംചതാ ഹുആ പ്രവാഹരൂപ ഹോകര), [സദാ
ഗതാനുഗതതാമ് ആയാതി] സദാ വിജ്ഞാനഘനസ്വഭാവമേം ആ മിലതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — ജൈസേ പാനീ, അപനേ (പാനീകേ) നിവാസസ്ഥലസേ കിസീ മാര്ഗസേ ബാഹര നികലകര വനമേം അനേക സ്ഥാനോം പര ബഹ നികലേ; ഔര ഫി ര കിസീ ഢാലവാലേ മാര്ഗ ദ്വാരാ, ജ്യോംകാ ത്യോം അപനേ നിവാസ-സ്ഥാനമേം ആ മിലേ; ഇസീപ്രകാര ആത്മാ ഭീ മിഥ്യാത്വകേ മാര്ഗസേ സ്വഭാവസേ ബാഹര നികലകര വികല്പോംകേ വനമേം ഭ്രമണ കരതാ ഹുആ കിസീ ഭേദജ്ഞാനരൂപീ ഢാലവാലേ മാര്ഗ ദ്വാരാ സ്വയം ഹീ അപനേകോ ഖീംചതാ ഹുആ അപനേ വിജ്ഞാനഘനസ്വഭാവമേം ആ മിലതാ ഹൈ .൯൪.
അബ കര്താകര്മ അധികാരകാ ഉപസംഹാര കരതേ ഹുഏ, കുഛ കലശരൂപ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം; ഉനമേംസേ പ്രഥമ കലശമേം കര്താ ഔര കര്മകാ സംക്ഷിപ്ത സ്വരൂപ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [വികല്പകഃ പരം കര്താ ] വികല്പ കരനേവാലാ ഹീ കേവല കര്താ ഹൈ ഔര [വികല്പഃ കേവലമ് കര്മ ] വികല്പ ഹീ കേവല കര്മ ഹൈ; (അന്യ കോഈ കര്താ-കര്മ നഹീം ഹൈ;) [സവികല്പസ്യ ] ജോ ജീവ വികല്പസഹിത ഹൈ ഉസകാ [കര്തൃകര്മത്വം ] കര്താകര്മപനാ [ജാതു ] കഭീ [നശ്യതി ന ] നഷ്ട നഹീം ഹോതാ .
ഭാവാര്ഥ : — ജബ തക വികല്പഭാവ ഹൈ തബ തക കര്താകര്മഭാവ ഹൈ; ജബ വികല്പകാ അഭാവ ഹോ ജാതാ ഹൈ തബ കര്താകര്മഭാവകാ ഭീ അഭാവ ഹോ ജാതാ ഹൈ .൯൫.
അബ കഹതേ ഹൈം കി ജോ കരതാ ഹൈ സോ കരതാ ഹീ ഹൈ, ഔര ജോ ജാനതാ ഹൈ സോ ജാനതാ ഹീ ഹൈ : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [യഃ കരോതി സഃ കേവലം കരോതി ] ജോ കരതാ ഹൈ സോ കേവല കരതാ ഹീ ഹൈ [തു ]