യഃ ഖലു രക്തോവശ്യമേവ കര്മ ബധ്നീയാത് വിരക്ത ഏവ മുച്യേതേത്യയമാഗമഃ സ സാമാന്യേന രക്തത്വനിമിത്തത്വാച്ഛുഭമശുഭമുഭയം കര്മാവിശേഷേണ ബന്ധഹേതും സാധയതി, തദുഭയമപി കര്മ പ്രതിഷേധയതി ച . ബുരീ ജാനകര ഉനകേ സാഥ രാഗ തഥാ സംസര്ഗ നഹീം കരതാ .
ഭാവാര്ഥ : — ഹാഥീകോ പകഡനേകേ ലിയേ ഹഥിനീ രഖീ ജാതീ ഹൈ; ഹാഥീ കാമാന്ധ ഹോതാ ഹുആ ഉസ ഹഥിനീരൂപ കുട്ടനീകേ സാഥ രാഗ തഥാ സംസര്ഗ കരതാ ഹൈ, ഇസലിയേ വഹ പകഡാ ജാതാ ഹൈ ഔര പരാധീന ഹോകര ദുഃഖ ഭോഗതാ ഹൈ, ജോ ഹാഥീ ചതുര ഹോതാ ഹൈ വഹ ഉസ ഹഥിനീകേ സാഥ രാഗ തഥാ സംസര്ഗ നഹീം കരതാ; ഇസീപ്രകാര അജ്ഞാനീ ജീവ കര്മപ്രകൃതികോ അച്ഛാ സമഝകര ഉസകേ സാഥ രാഗ തഥാ സംസര്ഗ കരതേ ഹൈം, ഇസലിയേ വേ ബന്ധമേം പഡകര പരാധീന ബനകര സംസാരകേ ദുഃഖ ഭോഗതേ ഹൈം, ഔര ജോ ജ്ഞാനീ ഹോതാ ഹൈ വഹ ഉസകേ സാഥ കഭീ ഭീ രാഗ തഥാ സംസര്ഗ നഹീം കരതാ ..൧൪൮-൧൪൯..
അബ, ആഗമസേ യഹ സിദ്ധ കരതേ ഹൈം കി ദോനോം കര്മ ബന്ധകേ കാരണ ഹൈം ഔര നിഷേധ്യ ഹൈം : —
ഗാഥാര്ഥ : — [രക്തഃ ജീവഃ ] രാഗീ ജീവ [ക ര്മ ] ക ര്മ [ബധ്നാതി ] ബാ ധതാ ഹൈ ഔര [വിരാഗസമ്പ്രാപ്തഃ ] വൈരാഗ്യകോ പ്രാപ്ത ജീവ [മുച്യതേ ] ക ര്മസേ ഛൂടതാ ഹൈ — [ഏഷഃ ] യഹ [ജിനോപദേശഃ ] ജിനേന്ദ്രഭഗവാനകാ ഉപദേശ ഹൈ; [തസ്മാത് ] ഇസലിയേ (ഹേ ഭവ്യ ജീവ !) തൂ [ക ര്മസു ] ക ര്മോംമേം [മാ രജ്യസ്വ ] പ്രീതി – രാഗ മത ക ര .
ടീകാ : — ‘‘രക്ത അര്ഥാത് രാഗീ അവശ്യ കര്മ ബാ ധതാ ഹൈ, ഔര വിരക്ത അര്ഥാത് വിരാഗീ ഹീ കര്മസേ ഛൂടതാ ഹൈ’’ ഐസാ ജോ യഹ ആഗമവചന ഹൈ സോ, സാമാന്യതയാ രാഗീപനകീ നിമിത്തതാകേ കാരണ ശുഭാശുഭ ദോനോം കര്മോംകോ അവിശേഷതയാ ബന്ധകേ കാരണരൂപ സിദ്ധ കരതാ ഹൈ ഔര ഇസലിയേ ദോനോം കര്മോംകാ
൨൪൨