വദണിയമാണി ധരംതാ സീലാണി തഹാ തവം ച കുവ്വംതാ . പരമട്ഠബാഹിരാ ജേ ണിവ്വാണം തേ ണ വിംദംതി ..൧൫൩..
ജ്ഞാനമേവ മോക്ഷഹേതുഃ, തദഭാവേ സ്വയമജ്ഞാനഭൂതാനാമജ്ഞാനിനാമന്തര്വ്രതനിയമശീലതപഃപ്രഭൃതി- ശുഭകര്മസദ്ഭാവേപി മോക്ഷാഭാവാത് . അജ്ഞാനമേവ ബന്ധഹേതുഃ, തദഭാവേ സ്വയം ജ്ഞാനഭൂതാനാം ജ്ഞാനിനാം ബഹിര്വ്രതനിയമശീലതപഃപ്രഭൃതിശുഭകര്മാസദ്ഭാവേപി മോക്ഷസദ്ഭാവാത് . കാരണ ഹൈം, ഇസലിയേ ഉന കര്മോംകോ ‘ബാല’ സംജ്ഞാ ദേകര ഉനകാ നിഷേധ കിയാ ജാനേസേ ജ്ഞാന ഹീ മോക്ഷകാ കാരണ സിദ്ധ ഹോതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — ജ്ഞാനകേ ബിനാ കിയേ ഗയേ തപ തഥാ വ്രതകോ സര്വജ്ഞദേവനേ ബാലതപ തഥാ ബാലവ്രത (അജ്ഞാനതപ തഥാ അജ്ഞാനവ്രത) കഹാ ഹൈ, ഇസലിയേ മോക്ഷകാ കാരണ ജ്ഞാന ഹീ ഹൈ ..൧൫൨..
അബ യഹ കഹതേ ഹൈം കി ജ്ഞാന ഹീ മോക്ഷകാ ഹേതു ഹൈ ഔര അജ്ഞാന ഹീ ബന്ധകാ ഹേതു ഹൈ യഹ നിയമ ഹൈ : —
ഗാഥാര്ഥ : — [വ്രതനിയമാന് ] വ്രത ഔര നിയമോംകോ [ധാരയന്തഃ ] ധാരണ ക രതേ ഹുഏ ഭീ [തഥാ ] തഥാ [ശീലാനി ച തപഃ ] ശീല ഔര തപ [കുര്വന്തഃ ] ക രതേ ഹുഏ ഭീ [യേ ] ജോ [പരമാര്ഥബാഹ്യാഃ ] പരമാര്ഥസേ ബാഹ്യ ഹൈം (അര്ഥാത് പരമ പദാര്ഥരൂപ ജ്ഞാനകാ — ജ്ഞാനസ്വരൂപ ആത്മാകാ ജിസകോ ശ്രദ്ധാന നഹീം ഹൈ) [തേ ] വേ [നിര്വാണം ] നിര്വാണകോ [ന വിന്ദന്തി ] പ്രാപ്ത നഹീം ഹോതേ .
ടീകാ : — ജ്ഞാന ഹീ മോക്ഷകാ ഹേതു ഹൈ; ക്യോംകി ജ്ഞാനകേ അഭാവമേം, സ്വയം ഹീ അജ്ഞാനരൂപ ഹോനേവാലേ അജ്ഞാനിയോംകേ അന്തരംഗമേം വ്രത, നിയമ, ശീല, തപ ഇത്യാദി ശുഭ കര്മോംകാ സദ്ഭാവ ഹോനേ പര ഭീ മോക്ഷകാ അഭാവ ഹൈ . അജ്ഞാന ഹീ ബന്ധകാ ഹേതു ഹൈ; ക്യോംകി ഉസകേ അഭാവമേം, സ്വയം ഹീ ജ്ഞാനരൂപ ഹോനേവാലേ ജ്ഞാനിയോംകേ ബാഹ്യ വ്രത, നിയമ, ശീല, തപ ഇത്യാദി ശുഭ കര്മോംകാ അസദ്ഭാവ ഹോനേ പര ഭീ മോക്ഷകാ സദ്ഭാവ ഹൈ .
൨൪൬