മൂലോന്മൂലം സകലമപി തത്കര്മ കൃത്വാ ബലേന .
ജ്ഞാനജ്യോതിഃ കവലിതതമഃ പ്രോജ്ജജൃമ്ഭേ ഭരേണ ..൧൧൨..
കിതനേ ഹീ ലോഗ പരമാര്ഥഭൂത ജ്ഞാനസ്വരൂപ ആത്മാകോ തോ ജാനതേ നഹീം ഔര വ്യവഹാര ദര്ശന- ചരിത്രരൂപ ക്രിയാകാംഡകേ ആഡമ്ബരകോ മോക്ഷകാ കാരണ ജാനകര ഉസമേം തത്പര രഹതേ ഹൈം — ഉസകാ പക്ഷപാത കരതേ ഹൈം . ഐസേ കര്മനയകേ പക്ഷപാതീ ലോഗ — ജോ കി ജ്ഞാനകോ തോ നഹീം ജാനതേ ഔര കര്മനയമേം ഹീ ഖേദഖിന്ന ഹൈം വേ — സംസാരമേം ഡൂബതേ ഹൈം .
ഔര കിതനേ ഹീ ലോഗ ആത്മസ്വരൂപകോ യഥാര്ഥ നഹീം ജാനതേ തഥാ സര്വഥാ ഏകാന്തവാദീ മിഥ്യാദൃഷ്ടിയോംകേ ഉപദേശസേ അഥവാ അപനേ ആപ ഹീ അന്തരംഗമേം ജ്ഞാനകാ സ്വരൂപ മിഥ്യാ പ്രകാരസേ കല്പിത കരകേ ഉസമേം പക്ഷപാത കരതേ ഹൈം . വേ അപനീ പരിണതിമേം കിംചിത്മാത്ര ഭീ പരിവര്തന ഹുഏ ബിനാ അപനേകോ സര്വഥാ അബന്ധ മാനതേ ഹൈം ഔര വ്യവഹാര ദര്ശനചാരിത്രകേ ക്രിയാകാണ്ഡകോ നിരര്ഥക ജാനകര ഛോഡ ദേതേ ഹൈം . ഐസേ ജ്ഞാനനയകേ പക്ഷപാതീ ലോഗ ജോ കി സ്വരൂപകാ കോഈ പുരുഷാര്ഥ നഹീം കരതേ ഔര ശുഭ പരിണാമോംകോ ഛോഡകര സ്വച്ഛംദീ ഹോകര വിഷയ-കഷായമേം വര്തതേ ഹൈം വേ ഭീ സംസാരസമുദ്രമേം ഡൂബതേ ഹൈം .
മോക്ഷമാര്ഗീ ജീവ ജ്ഞാനരൂപ പരിണമിത ഹോതേ ഹുഏ ശുഭാശുഭ കര്മകോ ഹേയ ജാനതേ ഹൈം ഔര ശുദ്ധ പരിണതികോ ഹീ ഉപാദേയ ജാനതേ ഹൈം . വേ മാത്ര അശുഭ കര്മകോ ഹീ നഹീം, കിന്തു ശുഭ കര്മകോ ഭീ ഛോഡകര, സ്വരൂപമേം സ്ഥിര ഹോനേകേ ലിയേ നിരന്തര ഉദ്യമീ രഹതേ ഹൈം — വേ സമ്പൂര്ണ സ്വരൂപസ്ഥിരതാ ഹോനേ തക ഉസകാ പുരുഷാര്ഥ കരതേ ഹീ രഹതേ ഹൈം . ജബ തക, പുരുഷാര്ഥകീ അപൂര്ണതാകേ കാരണ, ശുഭാശുഭ പരിണാമോംസേ ഛൂടകര സ്വരൂപമേം സമ്പൂര്ണതയാ സ്ഥിര നഹീം ഹുആ ജാ സകതാ തബ തക – യദ്യപി സ്വരൂപസ്ഥിരതാകാ ആന്തരിക-ആലമ്ബന (അന്തഃസാധന) തോ ശുദ്ധ പരിണതി സ്വയം ഹീ ഹൈ തഥാപി — ആന്തരികആലമ്ബന ലേനേവാലേകോ ജോ ബാഹ്യ ആലമ്ബനരൂപ കഹേ ജാതേ ഹൈം ഐസേ (ശുദ്ധ സ്വരൂപകേ വിചാര ആദി) ശുഭ പരിണാമോംമേം വേ ജീവ ഹേയബുദ്ധിസേ പ്രവര്തതേ ഹൈം, കിന്തു ശുഭ കര്മോംകോ നിരര്ഥക മാനകര തഥാ ഛോഡകര സ്വച്ഛന്ദതയാ അശുഭ കര്മോംമേം പ്രവൃത്ത ഹോനേകീ ബുദ്ധി ഉന്ഹേം കഭീ നഹീം ഹോതീ . ഐസേ ഏകാന്ത അഭിപ്രായ രഹിത ജീവ കര്മകാ നാശ കരകേ, സംസാരസേ നിവൃത്ത ഹോതേ ഹൈം .൧൧൧.
അബ പുണ്യ-പാപ അധികാരകോ പൂര്ണ കരതേ ഹുഏ ആചാര്യദേവ ജ്ഞാനകീ മഹിമാ കരതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [പീതമോഹം ] മോഹരൂപീ മദിരാകേ പീനേസേ [ഭ്രമ-രസ-ഭരാത് ഭേദോന്മാദം നാടയത് ] ഭ്രമരസകേ ഭാരസേ (അതിശയപനേസേ) ശുഭാശുഭ ക ര്മകേ ഭേദരൂപീ ഉന്മാദകോ ജോ നചാതാ ഹൈ [തത് സക ലമ് അപി ക ര്മ ] ഐസേ സമസ്ത ക ര്മകോ [ബലേന ] അപനേ ബല ദ്വാരാ [മൂലോന്മൂലം കൃത്വാ ] സമൂല ഉഖാഡകര