ആഭിണിസുദോധിമണകേവലം ച തം ഹോദി ഏക്കമേവ പദം .
രാഗാദിക തഥാ ക്ഷായോപശമിക ജ്ഞാനകേ ഭേദോംകാ സ്വാദ ലേനേമേം അസമര്ഥ ), [ആത്മ-അനുഭവ-അനുഭാവ- വിവശഃ സ്വാം വസ്തുവൃത്തിം വിദന് ] ആത്മാനുഭവകേ – ആത്മസ്വാദകേ — പ്രഭാവസേ ആധീന ഹോനേസേ നിജ വസ്തുവൃത്തികോ (ആത്മാകീ ശുദ്ധ പരിണതികോ) ജാനതാ – ആസ്വാദ ലേതാ ഹുആ ( അര്ഥാത് ആത്മാകേ അദ്വിതീയ സ്വാദകേ അനുഭവനമേംസേ ബാഹര ന ആതാ ഹുആ) [ഏഷഃ ആത്മാ ] യഹ ആത്മാ [വിശേഷ-ഉദയം ഭ്രശ്യത് ] ജ്ഞാനകേ വിശേഷോംകേ ഉദയകോ ഗൌണ ക രതാ ഹുആ, [സാമാന്യം കലയന് കില ] സാമാന്യമാത്ര ജ്ഞാനകാ അഭ്യാസ കരതാ ഹുആ, [സകലം ജ്ഞാനം ] സകല ജ്ഞാനകോ [ഏകതാമ് നയതി ]േ ഏകത്വമേം ലാതാ ഹൈ — ഏകരൂപമേം പ്രാപ്ത കരതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — ഇസ ഏക സ്വരൂപജ്ഞാനകേ രസീലേ സ്വാദകേ ആഗേ അന്യ രസ ഫീകേ ഹൈം . ഔര സ്വരൂപജ്ഞാനകാ അനുഭവ കരനേ പര സര്വ ഭേദഭാവ മിട ജാതേ ഹൈം . ജ്ഞാനകേ വിശേഷ ജ്ഞേയകേ നിമിത്തസേ ഹോതേ ഹൈം . ജബ ജ്ഞാന സാമാന്യകാ സ്വാദ ലിയാ ജാതാ ഹൈ തബ ജ്ഞാനകേ സമസ്ത ഭേദ ഭീ ഗൌണ ഹോ ജാതേ ഹൈം, ഏക ജ്ഞാന ഹീ ജ്ഞേയരൂപ ഹോതാ ഹൈ .
യഹാ പ്രശ്ന ഹോതാ ഹൈ കി ഛദ്മസ്ഥകോ പൂര്ണരൂപ കേവലജ്ഞാനകാ സ്വാദ കൈസേ ആവേ ? ഇസ പ്രശ്നകാ ഉത്തര പഹലേ ശുദ്ധനയകാ കഥന കരതേ ഹുഏ ദിയാ ജാ ചുകാ ഹൈ കി ശുദ്ധനയ ആത്മാകാ ശുദ്ധ പൂര്ണ സ്വരൂപ ബതലാതാ ഹൈ, ഇസലിയേ ശുദ്ധനയകേ ദ്വാരാ പൂര്ണരൂപ കേവലജ്ഞാനകാ പരോക്ഷ സ്വാദ ആതാ ഹൈ .൧൪൦.
അബ, ‘കര്മകേ ക്ഷയോപശമകേ നിമിത്തസേ ജ്ഞാനമേം ഭേദ ഹോനേ പര ഭീ ഉസകേ (ജ്ഞാനകേ) സ്വരൂപകാ വിചാര കിയാ ജായേ തോ ജ്ഞാന ഏക ഹീ ഹൈ ഔര വഹ ജ്ഞാന ഹീ മോക്ഷകാ ഉപായ ഹൈ’ ഇസ അര്ഥകീ ഗാഥാ കഹതേ ഹൈം : —
ഗാഥാര്ഥ : — [ആഭിനിബോധികശ്രുതാവധിമനഃപര്യയകേവലം ച ] മതിജ്ഞാന, ശ്രുതജ്ഞാന, അവധിജ്ഞാന, മനഃപര്യയജ്ഞാന ഔര കേവലജ്ഞാന — [തത് ] തോ [ഏകമ് ഏവ ] ഏക ഹീ [പദമ് ഭവതി ]
൩൨൦