ഏദമ്ഹി രദോ ണിച്ചം സംതുട്ഠോ ഹോഹി ണിച്ചമേദമ്ഹി . ഏദേണ ഹോഹി തിത്തോ ഹോഹദി തുഹ ഉത്തമം സോക്ഖം ..൨൦൬..
ഏതാവാനേവ സത്യ ആത്മാ യാവദേതജ്ജ്ഞാനമിതി നിശ്ചിത്യ ജ്ഞാനമാത്ര ഏവ നിത്യമേവ രതിമുപൈഹി . ഏതാവത്യേവ സത്യാശീഃ യാവദേതജ്ജ്ഞാനമിതി നിശ്ചിത്യ ജ്ഞാനമാത്രേണൈവ നിത്യമേവ സന്തോഷമുപൈഹി . ഏതാവദേവ സത്യമനുഭവനീയം യാവദേതജ്ജ്ഞാനമിതി നിശ്ചിത്യ ജ്ഞാനമാത്രേണൈവ നിത്യമേവ തൃപ്തിമുപൈഹി . അഥൈവം തവ നിത്യമേവാത്മരതസ്യ, ആത്മസന്തുഷ്ടസ്യ, ആത്മതൃപ്തസ്യ ച വാചാമഗോചരം സൌഖ്യം ഭവിഷ്യതി . തത്തു തത്ക്ഷണ ആചാര്യദേവനേ ഉപദേശ ദിയാ ഹൈ . ജ്ഞാനകീ ‘കലാ’ കഹനേസേ യഹ സൂചിത ഹോതാ ഹൈ കി — ജബ തക പൂര്ണ കലാ (കേവലജ്ഞാന) പ്രഗട ന ഹോ തബ തക ജ്ഞാന ഹീനകലാസ്വരൂപ — മതിജ്ഞാനാദിരൂപ ഹൈ; ജ്ഞാനകീ ഉസ കലാകേ ആലമ്ബനസേ ജ്ഞാനകാ അഭ്യാസ കരനേസേ കേവലജ്ഞാന അര്ഥാത് പൂര്ണ കലാ പ്രഗട ഹോതീ ഹൈ .൧൪൩.
ഗാഥാര്ഥ : — (ഹേ ഭവ്യ പ്രാണീ !) തൂ [ഏതസ്മിന് ] ഇസമേംം ( – ജ്ഞാനമേം) [നിത്യം ] നിത്യ [രതഃ ] രത അര്ഥാത് പ്രീതിവാലാ ഹോ, [ഏതസ്മിന് ] ഇസമേംം [നിത്യം ] നിത്യ [സന്തുഷ്ടഃ ഭവ ] സംതുഷ്ട ഹോ ഔര [ഏതേന ] ഇസസേ [തൃപ്തഃ ഭവ ] തൃപ്ത ഹോ; (ഐസാ കരനേസേ) [തവ ] തുഝേ [ഉത്തമം സൌഖ്യമ് ] ഉത്തമ സുഖ [ഭവിഷ്യതി ] ഹോഗാ .
ടീകാ : — (ഹേ ഭവ്യ !) ഇതനാ ഹീ സത്യ ( – പരമാര്ഥസ്വരൂപ) ആത്മാ ഹൈ ജിതനാ യഹ ജ്ഞാന ഹൈ — ഐസാ നിശ്ചയ കരകേ ജ്ഞാനമാത്രമേം ഹീ സദാ ഹീ രതി ( – പ്രീതി, രുചി) പ്രാപ്ത കര; ഇതനാ ഹീ സത്യ കല്യാണ ഹൈ ജിതനാ യഹ ജ്ഞാന ഹൈ — ഐസാ നിശ്ചയ കരകേ ജ്ഞാനമാത്രസേ ഹീ സദാ ഹീ സന്തോഷകോ പ്രാപ്ത കര; ഇതനാ ഹീ സത്യ അനുഭവ കരനേ യോഗ്യ ഹൈ ജിതനാ യഹ ജ്ഞാന ഹൈ — ഐസാ നിശ്ചയ കരകേ ജ്ഞാനമാത്രസേ ഹീ സദാ ഹീ തൃപ്തി പ്രാപ്ത കര . ഇസപ്രകാര സദാ ഹീ ആത്മാമേം രത, ആത്മാസേ സംതുഷ്ട ഔര ആത്മാസേ തൃപ്ത ഐസേ തുഝകോ വചനസേ അഗോചര സുഖ ഹോഗാ; ഔര ഉസ സുഖകോ ഉസീ ക്ഷണ തൂ ഹീ