അപരിഗ്ഗഹോ അണിച്ഛോ ഭണിദോ ണാണീ യ ണേച്ഛദേ ധമ്മം .
ഇച്ഛാ പരിഗ്രഹഃ . തസ്യ പരിഗ്രഹോ നാസ്തി യസ്യേച്ഛാ നാസ്തി . ഇച്ഛാ ത്വജ്ഞാനമയോ ഭാവഃ, അജ്ഞാനമയോ ഭാവസ്തു ജ്ഞാനിനോ നാസ്തി, ജ്ഞാനിനോ ജ്ഞാനമയ ഏവ ഭാവോസ്തി . തതോ ജ്ഞാനീ അജ്ഞാനമയസ്യ [സാമാന്യതഃ ] സാമാന്യതഃ [അപാസ്യ ] ഛോഡകര [അധുനാ ] അബ [സ്വപരയോഃ അവിവേകഹേതുമ് അജ്ഞാനമ് ഉജ്ഝിതുമനാഃ അയം ] സ്വ-പരകേ അവിവേകകേ കാരണരൂപ അജ്ഞാനകോ ഛോഡനേകാ ജിസകാ മന ഹൈ ഐസാ യഹ [ഭൂയഃ ] പുനഃ [തമ് ഏവ ] ഉസീകോ ( – പരിഗ്രഹകോ – ) [വിശേഷാത് ] വിശേഷതഃ [പരിഹര്തുമ് ] ഛോഡനേകോേ [പ്രവൃത്തഃ ] പ്രവൃത്ത ഹുആ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — സ്വ-പരകോ ഏകരൂപ ജാനനേകാ കാരണ അജ്ഞാന ഹൈ . ഉസ അജ്ഞാനകോ സമ്പൂര്ണതയാ ഛോഡനേകേ ഇച്ഛുക ജീവനേ പഹലേ തോ പരിഗ്രഹകാ സാമാന്യതഃ ത്യാഗ കിയാ ഔര അബ (ആഗാമീ ഗാഥാഓംമേം) ഉസ പരിഗ്രഹകോ വിശേഷതഃ (ഭിന്ന-ഭിന്ന നാമ ലേകര) ഛോഡതാ ഹൈ .൧൪൫.
പഹലേ യഹ കഹതേ ഹൈം കി ജ്ഞാനീകേ ധര്മകാ (പുണ്യകാ) പരിഗ്രഹ നഹീം ഹൈ : —
ഗാഥാര്ഥ : — [അനിച്ഛഃ ] അനിച്ഛകകോ [അപരിഗ്രഹഃ ] അപരിഗ്രഹീ [ഭണിതഃ ] കഹാ ഹൈ [ച ] ഔര [ജ്ഞാനീ ] ജ്ഞാനീ [ധര്മമ് ] ധര്മകോ (പുണ്യകോ) [ന ഇച്ഛതി ] നഹീം ചാഹതാ, [തേന ] ഇസലിയേ [സഃ ] വഹ [ധര്മസ്യ ] ധര്മകാ [അപരിഗ്രഹഃ തു ] പരിഗ്രഹീ നഹീം ഹൈ, (കിന്തു) [ജ്ഞായകഃ ] (ധര്മകാ) ജ്ഞായക ഹീ [ഭവതി ] ഹൈ .
ടീകാ : — ഇച്ഛാ പരിഗ്രഹ ഹൈ . ഉസകോ പരിഗ്രഹ നഹീം ഹൈ — ജിസകോ ഇച്ഛാ നഹീം ഹൈ . ഇച്ഛാ തോ അജ്ഞാനമയഭാവ ഹൈ ഔര അജ്ഞാനമയ ഭാവ ജ്ഞാനീകേ നഹീം ഹോതാ, ജ്ഞാനീകേ ജ്ഞാനമയ ഹീ ഭാവ ഹോതാ ഹൈ; ഇസലിയേ
ഛോഡകര [അധുനാ ] അബ, [അജ്ഞാനമ് ഉജ്ഝിതുമനാഃ അയം ] അജ്ഞാനകോ ഛോഡനേകാ ജിസകാ മന ഹൈ ഐസാ യഹ,
[ഭൂയഃ ] ഫി ര ഭീ [തമ് ഏവ ] ഉസേ ഹീ [വിശേഷാത് ] വിശേഷതഃ [പരിഹര്തുമ് ] ഛോഡനേകേ ലിയേ [പ്രവൃത്തഃ ] പ്രവൃത്ത
ഹുആ ഹൈ .
൩൩൦