നിര്ഭേദോദിതവേദ്യവേദകബലാദേകം സദാനാകുലൈഃ .
നിശ്ശംക : സതതം സ്വയം സ സഹജം ജ്ഞാനം സദാ വിന്ദതി ..൧൫൬..
അനുഭവ കരതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — ‘ഇസ ഭവമേം ജീവന പര്യന്ത അനുകൂല സാമഗ്രീ രഹേഗീ യാ നഹീം ?’ ഐസീ ചിന്താ രഹനാ ഇഹലോകകാ ഭയ ഹൈ . ‘പരഭവമേം മേരാ ക്യാ ഹോഗാ ?’ ഐസീ ചിന്താകാ രഹനാ പരലോകകാ ഭയ ഹൈ . ജ്ഞാനീ ജാനതാ ഹൈ കി — യഹ ചൈതന്യ ഹീ മേരാ ഏക, നിത്യ ലോക ഹൈ ജോ കി സദാകാല പ്രഗട ഹൈ . ഇസകേ അതിരിക്ത ദൂസരാ കോഈ ലോക മേരാ നഹീം ഹൈ . യഹ മേരാ ചൈതന്യസ്വരൂപ ലോക കിസീകേ ബിഗാഡേ നഹീം ബിഗഡതാ . ഐസാ ജാനനേവാലേ ജ്ഞാനീകേ ഇസ ലോകകാ അഥവാ പരലോകകാ ഭയ കഹാ സേ ഹോ ? കഭീ നഹീം ഹോ സകതാ . വഹ തോ അപനേകോ സ്വാഭാവിക ജ്ഞാനരൂപ ഹീ അനുഭവ കരതാ ഹൈ .൧൫൫.
അബ വേദനാഭയകാ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [നിര്ഭേദ-ഉദിത-വേദ്യ-വേദക -ബലാത് ] അഭേദസ്വരൂപ വര്തനേവാലേ വേദ്യ -വേദക കേ ബലസേ (വേദ്യ ഔര വേദക അഭേദ ഹീ ഹോതേ ഹൈം ഐസീ വസ്തുസ്ഥിതികേ ബലസേ) [യദ് ഏകം അചലം ജ്ഞാനം സ്വയം അനാകു ലൈഃ സദാ വേദ്യതേ ] ഏക അചല ജ്ഞാന ഹീ സ്വയം നിരാകു ല പുരുഷോംകേ ദ്വാരാ ( – ജ്ഞാനയോംകേ ദ്വാരാ) സദാ വേദനമേം ആതാ ഹൈ, [ഏഷാ ഏകാ ഏവ ഹി വേദനാ ] യഹ ഏക ഹീ വേദനാ (ജ്ഞാനവേദന) ജ്ഞാനീയോംകേ ഹൈ . (ആത്മാ വേദക ഹൈ ഔര ജ്ഞാന വേദ്യ ഹൈ .) [ജ്ഞാനിനഃ അന്യാ ആഗത-വേദനാ ഏവ ഹി ന ഏവ ഭവേത് ] ജ്ഞാനീകേ ദൂസരീ കോഈ ആഗത ( – പുദ്ഗലസേ ഉത്പന്ന) വേദനാ ഹോതീ ഹീ നഹീം, [തദ്-ഭീഃ കു തഃ ] ഇസലിഏ ഉസേ വേദനാകാ ഭയ ക ഹാ സേ ഹോ സകതാ ഹൈ ? [സഃ സ്വയം സതതം നിശ്ശംക : സഹജം ജ്ഞാനം സദാ വിന്ദതി ] വഹ തോ സ്വയം നിരന്തര നിഃശങ്ക വര്തതാ ഹുആ സഹജ ജ്ഞാനകാ സദാ അനുഭവ കരതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — സുഖ-ദുഃഖകോ ഭോഗനാ വേദനാ ഹൈ . ജ്ഞാനീകേ അപനേ ഏക ജ്ഞാനമാത്ര സ്വരൂപകാ ഹീ ഉപഭോഗ ഹൈ . വഹ പുദ്ഗലസേ ഹോനേവാലീ വേദനാകോ വേദനാ ഹീ നഹീം സമഝതാ . ഇസലിഏ ജ്ഞാനീകേ വേദനാഭയ നഹീം ഹൈ . വഹ തോ സദാ നിര്ഭയ വര്തതാ ഹുആ ജ്ഞാനകാ അനുഭവ കരതാ ഹൈ .൧൫൬.
അബ അരക്ഷാഭയകാ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
൩൫൨