ജഹ ണാമ കോ വി പുരിസോ ണേഹബ്ഭത്തോ ദു രേണുബഹുലമ്മി . ഠാണമ്മി ഠാഇദൂണ യ കരേദി സത്ഥേഹിം വായാമം ..൨൩൭.. ഛിംദദി ഭിംദദി യ തഹാ താലീതലകയലിവംസപിംഡീഓ . സച്ചിത്താചിത്താണം കരേദി ദവ്വാണമുവഘാദം ..൨൩൮.. ഉവഘാദം കുവ്വംതസ്സ തസ്സ ണാണാവിഹേഹിം കരണേഹിം . ണിച്ഛയദോ ചിംതേജ്ജ ഹു കിംപച്ചയഗോ ദു രയബംധോ ..൨൩൯.. ജോ സോ ദു ണേഹഭാവോ തമ്ഹി ണരേ തേണ തസ്സ രയബംധോ . ണിച്ഛയദോ വിണ്ണേയം ണ കായചേട്ഠാഹിം സേസാഹിം ..൨൪൦.. ഏവം മിച്ഛാദിട്ഠീ വട്ടംതോ ബഹുവിഹാസു ചിട്ഠാസു .
ഭാവാര്ഥ : — ബന്ധതത്ത്വനേ ‘രംഗഭൂമിമേം’ പ്രവേശ കിയാ ഹൈ, ഉസേ ദൂര കരകേ ജോ ജ്ഞാന സ്വയം പ്രഗട ഹോകര നൃത്യ കരേഗാ, ഉസ ജ്ഞാനകീ മഹിമാ ഇസ കാവ്യമേം പ്രഗട കീ ഗഈ ഹൈ . ഐസേ അനന്ത ജ്ഞാനസ്വരൂപ ജോ ആത്മാ വഹ സദാ പ്രഗട രഹോ .൧൬൩.
അബ ബന്ധതത്ത്വകേ സ്വരൂപകാ വിചാര കരതേ ഹൈം; ഉസമേം പഹിലേ ബന്ധകേ കാരണകോ സ്പഷ്ടതയാ ബതലാതേ ഹൈം : —