കര്മയോഗ്യപുദ്ഗലബഹുലോ ലോകഃ, സിദ്ധാനാമപി തത്രസ്ഥാനാം തത്പ്രസംഗാത് . ന കായവാങ്മനഃകര്മ, യഥാഖ്യാതസംയതാനാമപി തത്പ്രസംഗാത് . നാനേകപ്രകാരകരണാനി, കേവലജ്ഞാനിനാമപി തത്പ്രസംഗാത് . ന സചിത്താചിത്തവസ്തൂപഘാതഃ, സമിതിതത്പരാണാമപി തത്പ്രസംഗാത് . തതോ ന്യായബലേനൈവൈതദായാതം, യദുപയോഗേ രാഗാദികരണം സ ബന്ധഹേതുഃ . രഹേ ഹൈം ഉനകേ ഭീ, ബന്ധകാ പ്രസംഗ ആ ജാഏഗാ . കായ-വചന-മനകാ കര്മ (അര്ഥാത് കായ-വചന- മനകീ ക്രിയാസ്വരൂപ യോഗ) ഭീ ബന്ധകാ കാരണ നഹീം ഹൈ; ക്യോംകി യദി ഐസാ ഹോ തോ യഥാഖ്യാത- സംയമിയോംകേ ഭീ (കായ-വചന-മനകീ ക്രിയാ ഹോനേസേ) ബന്ധകാ പ്രസംഗ ആ ജാഏഗാ . അനേക പ്രകാരകേ ൧കരണ ഭീ ബന്ധകാ കാരണ നഹീം ഹൈം; ക്യോംകി യദി ഐസാ ഹോ തോ കേവലജ്ഞാനിയോംകേ ഭീ (ഉന കരണോംസേ) ബന്ധകാ പ്രസംഗ ആ ജാഏഗാ . സചിത്ത തഥാ അചിത്ത വസ്തുഓംകാ ഘാത ഭീ ബന്ധകാ കാരണ നഹീം ഹൈ; ക്യോംകി യദി ഐസാ ഹോ തോ ജോ സമിതിമേം തത്പര ഹൈം ഉനകേ (അര്ഥാത് ജോ യത്നപൂര്വക പ്രവൃത്തി കരതേ ഹൈം ഐസേ സാധുഓംകേ) ഭീ (സചിത്ത തഥാ അചിത്ത വസ്തുഓംകേ ഘാതസേ) ബന്ധകാ പ്രസംഗ ആ ജാഏഗാ . ഇസലിയേ ന്യായബലസേ ഹീ യഹ ഫലിത ഹുആ കി, ഉപയോഗമേം രാഗാദികരണ (അര്ഥാത് ഉപയോഗമേം രാഗാദികകാ കരനാ), ബന്ധകാ കാരണ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — യഹാ നിശ്ചയനയകോ പ്രധാന കരകേ കഥന ഹൈ . ജഹാ നിര്ബാധ ഹേതുസേ സിദ്ധി ഹോതീ ഹൈ വഹീ നിശ്ചയ ഹൈ . ബന്ധകാ കാരണ വിചാര കരനേ പര നിര്ബാധതയാ യഹീ സിദ്ധ ഹുആ കി — മിഥ്യാദൃഷ്ടി പുരുഷ ജിന രാഗദ്വേഷമോഹഭാവോംകോ അപനേ ഉപയോഗമേം കരതാ ഹൈ വേ രാഗാദിക ഹീ ബന്ധകാ കാരണ ഹൈം . ഉനകേ അതിരിക്ത അന്യ — ബഹു കര്മയോഗ്യ പുദ്ഗലോംസേ പരിപൂര്ണ ലോക, കായ-വചന-മനകേ യോഗ, അനേക കരണ തഥാ ചേതന-അചേതനകാ ഘാത — ബന്ധകേ കാരണ നഹീം ഹൈം; യദി ഉനസേ ബന്ധ ഹോതാ ഹോ തോ സിദ്ധോംകേ, യഥാഖ്യാത ചാരിത്രവാനോംകേ, കേവലജ്ഞാനിയോംകേ ഔര സമിതിരൂപ പ്രവൃത്തി കരനേവാലേ മുനിയോംകേ ബന്ധകാ പ്രസംഗ ആ ജാഏഗാ . പരന്തു ഉനകേ തോ ബന്ധ ഹോതാ നഹീം ഹൈ . ഇസലിഏ ഇന ഹേതുഓംമേം ( – കാരണോംമേം) വ്യഭിചാര (ദോഷ) ആയാ . ഇസലിഏ യഹ നിശ്ചയ ഹൈ കി ബന്ധകാ കാരണ രാഗാദിക ഹീ ഹൈം .
യഹാ സമിതിരൂപ പ്രവൃത്തി കരനേവാലേ മുനിയോംകാ നാമ ലിയാ ഗയാ ഹൈ ഔര അവിരത, ദേശവിരതകാ നാമ നഹീം ലിയാ; ഇസകാ യഹ കാരണ ഹൈ കി — അവിരത തഥാ ദേശവിരതകേ ബാഹ്യസമിതിരൂപ പ്രവൃത്തി നഹീം ഹോതീ, ഇസലിഏ ചാരിത്രമോഹ സമ്ബന്ധീ രാഗസേ കിംചിത് ബന്ധ ഹോതാ ഹൈ; ഇസലിഏ സര്വഥാ ബന്ധകേ അഭാവകീ അപേക്ഷാമേം ഉനകാ നാമ നഹീം ലിയാ . വൈസേ അന്തരങ്ഗകീ അപേക്ഷാസേ തോ ഉന്ഹേം ഭീ നിര്ബന്ധ ഹീ ജാനനാ ചാഹിഏ ..൨൩൭ സേ ൨൪൧..
൩൭൨
൧കരണ = ഇന്ദ്രിയാ .