ജോ മണ്ണദി ജീവേമി യ ജീവിജ്ജാമി യ പരേഹിം സത്തേഹിം .
പരജീവാനഹം ജീവയാമി, പരജീവൈര്ജീവ്യേ ചാഹമിത്യധ്യവസായോ ധ്രുവമജ്ഞാനമ് . സ തു യസ്യാസ്തി സോജ്ഞാനിത്വാന്മിഥ്യാദ്രഷ്ടിഃ, യസ്യ തു നാസ്തി സ ജ്ഞാനിത്വാത് സമ്യഗ്ദ്രഷ്ടിഃ .
കഥമയമധ്യവസായോജ്ഞാനമിതി ചേത് — ആഊദയേണ ജീവദി ജീവോ ഏവം ഭണംതി സവ്വണ്ഹൂ .
ഗാഥാര്ഥ : — [യഃ ] ജോ ജീവ [മന്യതേ ] യഹ മാനതാ ഹൈ കി [ജീവയാമി ] മൈം പര ജീവോംകോ ജിലാതാ ഹൂ [ച ] ഔര [പരൈഃ സത്ത്വൈഃ ] പര ജീവ [ജീവ്യേ ച ] മുഝേ ജിലാതേ ഹൈം, [സഃ ] വഹ [മൂഢഃ ] മൂഢ ( – മോഹീ) ഹൈ, [അജ്ഞാനീ ] അജ്ഞാനീ ഹൈ, [തു ] ഔര [അതഃ വിപരീതഃ ] ഇസസേ വിപരീത (ജോ ഐസാ നഹീം മാനതാ, കിന്തു ഇസസേ ഉല്ടാ മാനതാ ഹൈ) വഹ [ജ്ഞാനീ ] ജ്ഞാനീ ഹൈ .
ടീകാ : — ‘പര ജീവോംകോ മൈം ജിലാതാ ഹൂ , ഔര പര ജീവ മുഝേ ജിലാതേ ഹൈം ’ ഇസപ്രകാരകാ അധ്യവസായ ധ്രുവരൂപസേ ( – അത്യന്ത നിശ്ചിതരൂപസേ) അജ്ഞാന ഹൈ . യഹ അധ്യവസായ ജിസകേ ഹൈ വഹ ജീവ അജ്ഞാനീപനേകേ കാരണ മിഥ്യാദൃഷ്ടി ഹൈ; ഔര ജിസകേ യഹ അധ്യവസായ നഹീം ഹൈ വഹ ജീവ ജ്ഞാനീപനേകേ കാരണ സമ്യഗ്ദൃഷ്ടി ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — യഹ മാനനാ അജ്ഞാന ഹൈ കി ‘പര ജീവ മുഝേ ജിലാതാ ഹൈ ഔര മൈം പരകോ ജിലാതാ ഹൂ ’ . ജിസകേ യഹ അജ്ഞാന ഹൈ വഹ മിഥ്യാദൃഷ്ടി ഹൈ; തഥാ ജിസകേ യഹ അജ്ഞാന നഹീം ഹൈ വഹ സമ്യഗ്ദൃഷ്ടി ഹൈ ..൨൫൦..
അബ യഹ പ്രശ്ന ഹോതാ ഹൈ കി യഹ (ജീവനകാ) അധ്യവസായ അജ്ഞാന കൈസേ ഹൈ ? ഇസകാ ഉത്തര കഹതേ ഹൈം : —