ആഊദയേണ ജീവദി ജീവോ ഏവം ഭണംതി സവ്വണ്ഹൂ .
ജീവിതം ഹി താവജ്ജീവാനാം സ്വായുഃകര്മോദയേനൈവ, തദഭാവേ തസ്യ ഭാവയിതുമശക്യത്വാത്; സ്വായുഃകര്മ ച നാന്യേനാന്യസ്യ ദാതും ശക്യം, തസ്യ സ്വപരിണാമേനൈവ ഉപാര്ജ്യമാണത്വാത്; തതോ ന കഥംചനാപി അന്യോന്യസ്യ ജീവിതം കുര്യാത് . അതോ ജീവയാമി, ജീവ്യേ ചേത്യധ്യവസായോ ധ്രുവമജ്ഞാനമ് .
ഗാഥാര്ഥ : — [ജീവഃ ] ജീവ [ആയുരുദയേന ] ആയുക ര്മകേ ഉദയസേ [ജീവതി ] ജീതാ ഹൈ [ഏവം ] ഐസാ [സര്വജ്ഞാഃ ] സര്വജ്ഞദേവ [ഭണന്തി ] ക ഹതേ ഹൈം; [ത്വം ] തൂ [ആയുഃ ച ] പര ജീവോംകോ ആയുക ര്മ തോ [ന ദദാസി ] നഹീം ദേതാ [ത്വയാ ] തോ (ഹേ ഭാഈ !) തൂനേ [തേഷാമ് ജീവിതം ] ഉനകാ ജീവന (ജീവിത രഹനാ) [കഥം കൃതം ] കൈസേ കിയാ ?
[ജീവഃ ] ജീവ [ആയുരുദയേന ] ആയുക ര്മകേ ഉദയസേ [ജീവതി ] ജീതാ ഹൈ [ഏവം ] ഐസാ [സര്വജ്ഞാഃ ] സര്വജ്ഞദേവ [ഭണന്തി ] ക ഹതേ ഹൈം; പര ജീവ [തവ ] തുഝേ [ആയുഃ ച ] ആയുക ര്മ തോ [ന ദദതി ] ദേതേ നഹീം ഹൈം [തൈഃ ] തോ (ഹേ ഭാഈ !) ഉന്ഹോംനേ [തേ ജീവിതം ] തേരാ ജീവന (ജീവിത രഹനാ) [കഥം നു കൃതം ] കൈസേ കിയാ ?
ടീകാ : — പ്രഥമ തോ, ജീവോംകാ ജീവിത (ജീവന) വാസ്തവമേം അപനേ ആയുകര്മകേ ഉദയസേ ഹീ ഹൈ, ക്യോംകി അപനേ ആയുകര്മകേ ഉദയകേ അഭാവമേം ജീവിത രഹനാ അശക്യ ഹൈ; ഔര അപനാ ആയുകര്മ ദൂസരേസേ ദൂസരേകോ നഹീം ദിയാ ജാ സകതാ, ക്യോംകി വഹ (അപനാ ആയുകര്മ) അപനേ പരിണാമസേ ഹീ ഉപാര്ജിത ഹോതാ ഹൈ; ഇസലിഏ കിസീ ഭീ പ്രകാരസേ ദൂസരാ ദൂസരേകാ ജീവന നഹീം കര സകതാ . ഇസലിയേ ‘മൈം പരകോ ജിലാതാ ഹൂ ഔര പര മുഝേ ജിലാതാ ഹൈ’ ഇസപ്രകാരകാ അധ്യവസായ ധ്രുവരൂപസേ (നിയതരൂപസേ) അജ്ഞാന ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — പഹലേ മരണകേ അധ്യവസായകേ സമ്ബന്ധമേം കഹാ ഥാ, ഇസീപ്രകാര യഹാ ഭീ ജാനനാ ..൨൫൧ സേ ൨൫൨..
൩൮൨