പരജീവാനാം സ്വകര്മോദയവൈചിത്ര്യവശേന പ്രാണവ്യപരോപഃ കദാചിദ്ഭവതു, കദാചിന്മാ ഭവതു, യ ഏവ ഹിനസ്മീത്യഹംകാരരസനിര്ഭരോ ഹിംസായാമധ്യവസായഃ സ ഏവ നിശ്ചയതസ്തസ്യ ബന്ധഹേതുഃ, നിശ്ചയേന പരഭാവസ്യ പ്രാണവ്യപരോപസ്യ പരേണ കര്തുമശക്യത്വാത് .
അഥാധ്യവസായം പാപപുണ്യയോര്ബന്ധഹേതുത്വേന ദര്ശയതി —
ടീകാ : — പരജീവോംകോ അപനേ കര്മോദയകീ വിചിത്രതാവശ പ്രാണോംകാ വ്യപരോപ ( – ഉച്ഛേദ, വിയോഗ) കദാചിത് ഹോ, കദാചിത് ന ഹോ, — കിന്തു ‘മൈം മാരതാ ഹൂ ’ ഐസാ അഹംകാരരസസേ ഭരാ ഹുആ ഹിംസാകാ അധ്യവസായ ഹീ നിശ്ചയസേ ഉസകേ (ഹിംസാകാ അധ്യവസായ കരനേവാലേ ജീവകോ) ബന്ധകാ കാരണ ഹൈ, ക്യോംകി നിശ്ചയസേ പരകാ ഭാവ ജോ പ്രാണോംകാ വ്യപരോപ വഹ ദൂസരേസേ കിയാ ജാനാ അശക്യ ഹൈ (അര്ഥാത് വഹ പരസേ നഹീം കിയാ ജാ സകതാ) .
ഭാവാര്ഥ : — നിശ്ചയനയസേ ദൂസരേകേ പ്രാണോംകാ വിയോഗ ദൂസരേസേ നഹീം കിയാ ജാ സകതാ; വഹ ഉസകേ അപനേ കര്മോംകേ ഉദയകീ വിചിത്രതാകേ കാരണ കദാചിത് ഹോതാ ഹൈ ഔര കദാചിത് നഹീം ഹോതാ . ഇസലിയേ ജോ യഹ മാനതാ ഹൈ — അഹംകാര കരതാ ഹൈ കി — ‘മൈം പരജീവകോ മാരതാ ഹൂ ’, ഉസകാ യഹ അഹംകാരരൂപ അധ്യവസായ അജ്ഞാനമയ ഹൈ . വഹ അധ്യവസായ ഹീ ഹിംസാ ഹൈ — അപനേ വിശുദ്ധ ചൈതന്യപ്രാണകാ ഘാത ഹൈ, ഔര വഹീ ബന്ധകാ കാരണ ഹൈ . യഹ നിശ്ചയനയകാ മത ഹൈ .
യഹാ വ്യവഹാരനയകോ ഗൌണ കരകേ കഹാ ഹൈ ഐസാ ജാനനാ ചാഹിഏ . ഇസലിയേ വഹ കഥന കഥംചിത് (അപേക്ഷാപൂര്വക) ഹൈ ഐസാ സമഝനാ ചാഹിഏ; സര്വഥാ ഏകാന്തപക്ഷ മിഥ്യാത്വ ഹൈ ..൨൬൨..
അബ, (ഹിംസാ-അഹിംസാകീ ഭാ തി സര്വ കാര്യോംമേം) അധ്യവസായകോ ഹീ പാപ-പുണ്യകേ ബന്ധകേ കാരണരൂപസേ ദിഖാതേ ഹൈം : —