പുണ്യം, വിപച്യമാനദുഃഖാദിപാപാധ്യവസാനേന പാപമാത്മാനം കുര്യാത് . തഥൈവ ച ജ്ഞായമാനധര്മാധ്യവസാനേന ധര്മം, ജ്ഞായമാനാധര്മാധ്യവസാനേനാധര്മം, ജ്ഞായമാനജീവാന്തരാധ്യവസാനേന ജീവാന്തരം, ജ്ഞായമാനപുദ്ഗലാധ്യവ- സാനേന പുദ്ഗലം, ജ്ഞായമാനലോകാകാശാധ്യവസാനേന ലോകാകാശം, ജ്ഞായമാനാലോകാകാശാധ്യവസാനേനാ- ലോകാകാശമാത്മാനം കുര്യാത് .
ദാത്മാനമാത്മാ വിദധാതി വിശ്വമ് .
നാസ്തീഹ യേഷാം യതയസ്ത ഏവ ..൧൭൨..
ഹൈ, ഔര ഇസീപ്രകാര ജാനനേമേം ആതാ ഹുആ ജോ ധര്മ (ധര്മാസ്തികായ) ഹൈ ഉസകേ അധ്യവസാനസേ അപനേകോ
ധര്മരൂപ കരതാ ഹൈ, ജാനനേമേം ആതേ ഹുവേ അധര്മകേ (-അധര്മാസ്തികായകേ) അധ്യവസാനസേ അപനേകോ
അധര്മരൂപ കരതാ ഹൈ, ജാനനേമേം ആതേ ഹുവേ അന്യ ജീവകേ അധ്യവസാനസേ അപനേകോ അന്യജീവരൂപ കരതാ
ഹൈ, ജാനനേമേം ആതേ ഹുവേ പുദ്ഗലകേ അധ്യവസാനസേ അപനേകോ പുദ്ഗലരൂപ കരതാ ഹൈ, ജാനനേമേം ആതേ ഹുവേ
ലോകാകാശകേ അധ്യവസാനസേ അപനേകോ ലോകാകാശരൂപ കരതാ ഹൈ, ഔര ജാനനേമേം ആതേ ഹുവേ
അലോകാകാശകേ അധ്യവസാനസേ അപനേകോ അലോകാകാശരൂപ കരതാ ഹൈ, (ഇസപ്രകാര ആത്മാ
അധ്യവസാനസേ അപനേകോ സര്വരൂപ കരതാ ഹൈ .)
ഭാവാര്ഥ : — യഹ അധ്യവസാന അജ്ഞാനരൂപ ഹൈ, ഇസലിയേ ഉസേ അപനാ പരമാര്ഥസ്വരൂപ നഹീം ജാനനാ ചാഹിഏ . ഉസ അധ്യവസാനസേ ഹീ ആത്മാ അപനേകോ അനേക അവസ്ഥാരൂപ കരതാ ഹൈ അര്ഥാത് ഉനമേം അപനാപന മാനകര പ്രവര്തതാ ഹൈ ..൨൬൮-൨൬൯..
അബ ഇസ അര്ഥകാ കലശരൂപ തഥാ ആഗാമീ കഥനകാ സൂചക കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [വിശ്വാത് വിഭക്തഃ അപി ഹി ] വിശ്വസേ (സമസ്ത ദ്രവ്യോംസേ) ഭിന്ന ഹോനേ പര ഭീ [ആത്മാ ] ആത്മാ [യത്-പ്രഭാവാത് ആത്മാനമ് വിശ്വമ് വിദധാതി ] ജിസകേ പ്രഭാവസേ അപനേകോ വിശ്വരൂപ കരതാ ഹൈ [ഏഷഃ അധ്യവസായഃ ] ഐസാ യഹ അധ്യവസായ — [മോഹ-ഏക-കന്ദഃ ] കി ജിസകാ മോഹ ഹീ ഏക മൂല ഹൈ വഹ — [യേഷാം ഇഹ നാസ്തി ] ജിനകേ നഹീം ഹൈ [തേ ഏവ യതയഃ ] വേ ഹീ മുനിേ ഹൈം .൧൭൨.
യഹ അധ്യവസായ ജിനകേ നഹീം ഹൈം വേ മുനി കര്മസേ ലിപ്ത നഹീം ഹോതേ – യഹ അബ ഗാഥാ ദ്വാരാ കഹതേ ഹൈം : —