രാഗമ്ഹി യ ദോസമ്ഹി യ കസായകമ്മേസു ചേവ ജേ ഭാവാ . തേഹിം ദു പരിണമംതോ രാഗാദീ ബംധദേ ചേദാ ..൨൮൨..
യ ഇമേ കിലാജ്ഞാനിനഃ പുദ്ഗലകര്മനിമിത്താ രാഗദ്വേഷമോഹാദിപരിണാമാസ്ത ഏവ ഭൂയോ രാഗദ്വേഷമോഹാദിപരിണാമനിമിത്തസ്യ പുദ്ഗലകര്മണോ ബന്ധഹേതുരിതി .
കഥമാത്മാ രാഗാദീനാമകാരക ഏവേതി ചേത് —
ഭാവാര്ഥ : — അജ്ഞാനീ വസ്തുസ്വഭാവകോ തോ യഥാര്ഥ നഹീം ജാനതാ ഔര കര്മോദയസേ ദോ ഭാവ ഹോതേ ഹൈം ഉന്ഹേം അപനാ സമഝകര പരിണമതാ ഹൈ, ഇസലിയേ വഹ ഉനകാ കര്താ ഹോതാ ഹുആ പുനഃ പുനഃ ആഗാമീ കര്മോംകോ ബാ ധതാ ഹൈ — ഐസാ നിയമ ഹൈ ..൨൮൧..
‘‘അതഃ യഹ സിദ്ധ ഹുആ (അര്ഥാത് പൂര്വോക്ത കാരണസേ നിമ്നപ്രകാര നിശ്ചിത ഹുആ)’’ ഐസാ അബ കഹതേ ഹൈം : —
ഗാഥാര്ഥ : — [രാഗേ ച ദ്വേഷേ ച കഷായകര്മസു ച ഏവ ] രാഗ, ദ്വേഷ ഔര ക ഷായക ര്മോംകേ ഹോനേ പര (അര്ഥാത് ഉനകേ ഉദയ ഹോനേ പര) [യേ ഭാവാഃ ] ജോ ഭാവ ഹോതേ ഹൈം, [തൈഃ തു ] ഉന-രൂപ [പരിണമമാനഃ ] പരിണമതാ ഹുആ [ചേതയിതാ ] ആത്മാ [രാഗാദീന് ] രാഗാദികോ [ബധ്നാതി ] ബാ ധതാ ഹൈ .
ടീകാ : — നിശ്ചയസേ അജ്ഞാനീകോ, പുദ്ഗലകര്മ ജിനകാ നിമിത്ത ഹൈ ഐസേ ജോ യഹ രാഗദ്വേഷമോഹാദി പരിണാമ ഹൈം, വേ ഹീ പുനഃ രാഗദ്വേഷമോഹാദി പരിണാമകാ നിമിത്ത ജോ പുദ്ഗലകര്മ ഉസകേ ബന്ധകേ കാരണ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — അജ്ഞാനീകേ കര്മകേ നിമിത്തസേ രാഗദ്വേഷമോഹാദി പരിണാമ ഹോതേ ഹൈം വേ ഹീ പുനഃ ആഗാമീ കര്മബന്ധകേ കാരണ ഹോതേ ഹൈം ..൨൮൨..
അബ പ്രശ്ന ഹോതാ ഹൈ കി ആത്മാ രാഗാദികാ അകാരക ഹീ കൈസേ ഹൈ ? ഇസകാ സമാധാന (ആഗമകാ പ്രമാണ ദേകര ) കരതേ ഹൈം : —
൪൧൬