മാദാനോജ്ഝനശൂന്യമേതദമലം ജ്ഞാനം തഥാവസ്ഥിതമ് .
ശുദ്ധജ്ഞാനഘനോ യഥാസ്യ മഹിമാ നിത്യോദിതസ്തിഷ്ഠതി ..൨൩൫..
അപനേ സ്വരൂപകോ സിദ്ധ സമാന ജാനാ-ശ്രദ്ധാന കിയാ ഥാ വൈസാ ഹീ ധ്യാനമേം ലേകര ചിത്തകോ ഏകാഗ്ര – സ്ഥിര കരനാ, ഔര പുനഃ പുനഃ ഉസീകാ അഭ്യാസ കരനാ, സോ ദൂസരേ പ്രകാരകാ ദേഖനാ ഹൈ. ഇസപ്രകാരകാ ദേഖനാ അപ്രമത്തദശാമേം ഹോതാ ഹൈ. ജഹാ തക ഉസ പ്രകാരകേ അഭ്യാസസേ കേവലജ്ഞാന ഉത്പന്ന ന ഹോ വഹാ തക ഐസാ അഭ്യാസ നിരന്തര രഹതാ ഹൈ. യഹ, ദേഖനേകാ ദൂസരാ പ്രകാര ഹുആ. യഹാ തക തോ പൂര്ണ ജ്ഞാനകാ ശുദ്ധനയകേ ആശ്രയസേ പരോക്ഷ ദേഖനാ ഹൈ. ഔര (൩) ജബ കേവലജ്ഞാന ഉത്പന്ന ഹോതാ ഹൈ തബ സാക്ഷാത് ദേഖനാ ഹൈ, സോ യഹ തീസരേ പ്രകാരകാ ദേഖനാ ഹൈ. ഉസ സ്ഥിതിമേം ജ്ഞാന സര്വ വിഭാവോംസേ രഹിത ഹോതാ ഹുആ സബകാ ജ്ഞാതാ-ദ്രഷ്ടാ ഹൈ, ഇസലിഏ യഹ തീസരേ പ്രകാരകാ ദേഖനാ പൂര്ണ ജ്ഞാനകാ പ്രത്യക്ഷ ദേഖനാ ഹൈ..൩൯൦ സേ ൪൦൪.. അബ, ഇസ അര്ഥകാ കലശരൂപ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [അന്യേഭ്യഃ വ്യതിരിക്തമ് ] അന്യ ദ്രവ്യോംസേ ഭിന്ന, [ആത്മ-നിയതം ] അപനേമേം ഹീ നിയത, [പൃഥക്-വസ്തുതാമ്-ബിഭ്രത് ] പൃഥക് വസ്തുത്വകോ ധാരണ കരതാ ഹുആ ( — വസ്തുകാ സ്വരൂപ സാമാന്യവിശേഷാത്മക ഹോനേസേ സ്വയം ഭീ സാമാന്യവിശേഷാത്മകതാകോ ധാരണ കരതാ ഹുആ), [ആദാന-ഉജ്ഝന-ശൂന്യമ് ] ഗ്രഹണത്യാഗസേ രഹിത, [ഏതത് അമലം ജ്ഞാനം ] യഹ അമല ( – രാഗാദിക മലസേ രഹിത) ജ്ഞാന [തഥാ-അവസ്ഥിതമ് യഥാ ] ഇസപ്രകാര അവസ്ഥിത ( – നിശ്ചല) അനുഭവമേം ആതാ ഹൈ കി ജൈസേ [മധ്യ-ആദി-അംത-വിഭാഗ-മുക്ത-സഹജ-സ്ഫാര-പ്രഭാ-ഭാസുരഃ അസ്യ ശുദ്ധ-ജ്ഞാന-ഘനഃ മഹിമാ ] ആദി-മധ്യ-അന്തരൂപ വിഭാഗോംസേ രഹിത ഐസീ സഹജ ഫൈ ലീ ഹുഈ പ്രഭാകേ ദ്വാരാ ദേദീപ്യമാന ഐസീ ഉസകീ ശുദ്ധജ്ഞാനഘനസ്വരൂപ മഹിമാ [നിത്യ-ഉദിതഃ-തിഷ്ഠതി ] നിത്യ-ഉദിത രഹേ ( — ശുദ്ധ ജ്ഞാനകീ പുംജരൂപ മഹിമാ സദാ ഉദയമാന രഹേ).
ഭാവാര്ഥ : — ജ്ഞാനകാ പൂര്ണ രൂപ സബകോ ജാനനാ ഹൈ. വഹ ജബ പ്രഗട ഹോതാ ഹൈ തബ സര്വ വിശേഷണോംസേ സഹിത പ്രഗട ഹോതാ ഹൈ; ഇസലിഏ ഉസകീ മഹിമാകോ കോഈ ബിഗാഡ നഹീം സകതാ, വഹ സദാ ഉദിത രഹതീ ഹൈ.൨൩൫.
‘ഐസേ ജ്ഞാനസ്വരൂപ ആത്മാകാ ആത്മാമേം ധാരണ കരനാ സോ യഹീ ഗ്രഹണ കരനേ യോഗ്യ സബ കുഛ ഗ്രഹണ കിയാ ഔര ത്യാഗനേ യോഗ്യ സബ കുഛ ത്യാഗ കിയാ ഹൈ’ — ഇസ അര്ഥകാ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —