തഥാത്തമാദേയമശേഷതസ്തത് .
പൂര്ണസ്യ സന്ധാരണമാത്മനീഹ ..൨൩൬..
അത്താ ജസ്സാമുത്തോ ണ ഹു സോ ആഹാരഗോ ഹവദി ഏവം .
ശ്ലോകാര്ഥ : — [സംഹൃത-സര്വ-ശക്തേഃ പൂര്ണസ്യ ആത്മനഃ ] ജിസനേ സര്വ ശക്തിയോംകോ സമേട ലിയാ ഹൈ ( – അപനേമേം ലീന കര ലിയാ ഹൈ) ഐസേ പൂര്ണ ആത്മാകാ [ആത്മനി ഇഹ ] ആത്മാമേം [യത് സന്ധാരണമ് ] ധാരണ കരനാ [തത് ഉന്മോച്യമ് അശേഷതഃ ഉന്മുക്തമ് ] വഹീ ഛോഡനേ യോഗ്യ സബ കുഛ ഛോഡാ ഹൈ [തഥാ ] ഔര [ആദേയമ് തത് അശേഷതഃ ആത്തമ് ] ഗ്രഹണ കരനേ യോഗ്യ സബ ഗ്രഹണ കിയാ ഹൈ.
ഭാവാര്ഥ : — പൂര്ണജ്ഞാനസ്വരൂപ, സര്വ ശക്തിയോംകാ സമൂഹരൂപ ജോ ആത്മാ ഹൈ ഉസേ ആത്മാമേം ധാരണ കര രഖനാ സോ യഹീ, ജോ കുഛ ത്യാഗനേ യോഗ്യ ഥാ ഉസ സബകോ ത്യാഗ ദിയാ ഔര ഗ്രഹണ കരനേ യോഗ്യ ജോ കുഛ ഥാ ഉസേ ഗ്രഹണ കിയാ ഹൈ. യഹീ കൃതകൃത്യതാ ഹൈ.൨൩൬.
‘ഐസേ ജ്ഞാനകോ ദേഹ ഹീ നഹീം ഹൈ’ — ഇസ അര്ഥകാ, ആഗാമീ ഗാഥാകാ സൂചക ശ്ലോക കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [ഏവം ജ്ഞാനമ് പരദ്രവ്യാത് വ്യതിരിക്തം അവസ്ഥിതമ് ] ഇസപ്രകാര (പൂര്വോക്ത രീതിസേ) ജ്ഞാന പരദ്രവ്യസേ പൃഥക് അവസ്ഥിത ( – നിശ്ചല രഹാ ഹുആ) ഹൈ; [തത് ആഹാരകം കഥമ് സ്യാത് യേന അസ്യ ദേഹഃ ശംക്യതേ ] വഹ (ജ്ഞാന) ആഹാരക (അര്ഥാത് കര്മ-നോകര്മരൂപ ആഹാര കരനേവാലാ) കൈസേ ഹോ സകതാ ഹൈ കി ജിസസേ ഉസകേ ദേഹകീ ശംകാ കീ ജാ സകേ ? (ജ്ഞാനകേ ദേഹ ഹോ ഹീ നഹീം സകതീ, ക്യോംകി ഉസകേ കര്മ-നോകര്മരൂപ ആഹാര ഹീ നഹീം ഹൈ.).൨൩൭.
അബ, ഇസ അര്ഥകോ ഗാഥാഓംമേം കഹതേ ഹൈം : —
൫൭൬