ശ്ലോകാര്ഥ : — [ഇതി ] ഇസപ്രകാര [അനേകാന്തഃ ] അനേകാന്ത അര്ഥാത് സ്യാദ്വാദ [അജ്ഞാന- വിമൂഢാനാം ജ്ഞാനമാത്രം ആത്മതത്ത്വമ് പ്രസാധയന് ] അജ്ഞാനമൂഢ പ്രാണിയോംകോ ജ്ഞാനമാത്ര ആത്മതത്ത്വ പ്രസിദ്ധ കരതാ ഹുആ, [സ്വയമേവ അനുഭൂയതേ ] സ്വയമേവ അനുഭവമേം ആതാ ഹൈ.
ഭാവാര്ഥ : — ജ്ഞാനമാത്ര ആത്മവസ്തു അനേകാന്തമയ ഹൈ. പരന്തു അനാദി കാലസേ പ്രാണീ അപനേ ആപ അഥവാ ഏകാന്തവാദകാ ഉപദേശ സുനകര ജ്ഞാനമാത്ര ആത്മതത്ത്വ സമ്ബന്ധീ അനേക പ്രകാരസേ പക്ഷപാത കരകേ ജ്ഞാനമാത്ര ആത്മതത്ത്വകാ നാശ കരതേ ഹൈം. ഉനകോ (അജ്ഞാനീ ജീവോംകോ) സ്യാദ്വാദ ജ്ഞാനമാത്ര ആത്മതത്ത്വകാ അനേകാന്തസ്വരൂപപനാ പ്രഗട കരതാ ഹൈ — സമഝാതാ ഹൈ. യദി അപനേ ആത്മാകീ ഓര ദൃഷ്ടിപാത കരകേ — അനുഭവ കരകേ ദേഖാ ജായേ തോ (സ്യാദ്വാദകേ ഉപദേശാനുസാര) ജ്ഞാനമാത്ര ആത്മവസ്തു അപനേ ആപ അനേക ധര്മയുക്ത പ്രത്യക്ഷ അനുഭവഗോചര ഹോതീ ഹൈ. ഇസലിയേ ഹേ പ്രവീണ പുരുഷോ ! തുമ ജ്ഞാനകോ തത്സ്വരൂപ, അതത്സ്വരൂപ, ഏകസ്വരൂപ, അനേകസ്വരൂപ, അപനേ ദ്രവ്യ-ക്ഷേത്ര-കാല-ഭാവസേ സത്സ്വരൂപ, പരകേ ദ്രവ്യ-ക്ഷേത്ര-കാല- ഭാവസേ അസത്സ്വരൂപ, നിത്യസ്വരൂപ, അനിത്യസ്വരൂപ ഇത്യാദി അനേക ധര്മസ്വരൂപ പ്രത്യക്ഷ അനുഭവഗോചര കരകേ പ്രതീതിമേം ലാഓ. യഹീ സമ്യഗ്ജ്ഞാന ഹൈ. സര്വഥാ ഏകാന്ത മാനനാ വഹ മിഥ്യാജ്ഞാന ഹൈ.൨൬൨.
‘പൂര്വോക്ത പ്രകാരസേ വസ്തുകാ സ്വരൂപ അനേകാന്തമയ ഹോനേസേ അനേകാന്ത അര്ഥാത് സ്യാദ്വാദ സിദ്ധ ഹുആ’ ഇസ അര്ഥകാ കാവ്യ അബ കഹാ ജാതാ ഹൈ : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [ഏവം ] ഇസപ്രകാര [അനേകാന്തഃ ] അനേകാന്ത — [ജൈനമ് അലങ്ഘയം ശാസനമ് ] കി ജോ ജിനദേവകാ അലംഘ്യ (കിസീസേ തോഡാ ന ജായ ഐസാ) ശാസന ഹൈ വഹ — [തത്ത്വ-വ്യവസ്ഥിത്യാ ] വസ്തുകേ യഥാര്ഥ സ്വരൂപകീ വ്യവസ്ഥിതി (വ്യവസ്ഥാ) ദ്വാരാ [സ്വയമ് സ്വം വ്യവസ്ഥാപയന് ] സ്വയം അപനേ ആപകോ സ്ഥാപിത കരതാ ഹുആ [വ്യവസ്ഥിതഃ ] സ്ഥിത ഹുആ — നിശ്ചിത ഹുആ — സിദ്ധ ഹുആ.
ഭാവാര്ഥ : — അനേകാന്ത അര്ഥാത് സ്യാദ്വാദ, വസ്തുസ്വരൂപകോ യഥാവത് സ്ഥാപിത കരതാ ഹുആ, സ്വതഃ സിദ്ധ ഹോ ഗയാ. വഹ അനേകാന്ത ഹീ നിര്ബാധ ജിനമത ഹൈ ഔര യഥാര്ഥ വസ്തുസ്ഥിതികോ കഹനേവാലാ ഹൈ. കഹീം കിസീനേ അസത് കല്പനാസേ വചനമാത്ര പ്രലാപ നഹീം കിയാ ഹൈ. ഇസലിയേ ഹേ നിപുണ പുരുഷോം ! ഭലീഭാംതി വിചാര കരകേ പ്രത്യക്ഷ അനുമാന-പ്രമാണസേ അനുഭവ കര ദേഖോ.൨൬൩.
൬൦൮