പരരൂപേണ ഭവനം പശ്യന്തോ ജാനന്തോനുചരന്തശ്ച മിഥ്യാദ്രഷ്ടയോ മിഥ്യാജ്ഞാനിനോ മിഥ്യാചാരിത്രാശ്ച ഭവന്തോത്യന്തമുപായോപേയഭ്രഷ്ടാ വിഭ്രമന്ത്യേവ .
ഭൂമിം ശ്രയന്തി കഥമപ്യപനീതമോഹാഃ .
മൂഢാസ്ത്വമൂമനുപലഭ്യ പരിഭ്രമന്തി ..൨൬൬..
യോ ഭാവയത്യഹരഹഃ സ്വമിഹോപയുക്ത : .
പാത്രീകൃതഃ ശ്രയതി ഭൂമിമിമാം സ ഏകഃ ..൨൬൭..
കരതേ) ഹുഏ, ജാനതേ ഹുഏ തഥാ ആചരണ കരതേ ഹുഏ, മിഥ്യാദൃഷ്ടി, മിഥ്യാജ്ഞാനീ ഔര മിഥ്യാചാരിത്രീ ഹോതേ ഹുഏ, ഉപായ-ഉപേയഭാവസേ അത്യന്ത ഭ്രഷ്ട ഹോതേ ഹുഏ സംസാരമേം പരിഭ്രമണ ഹീ കരതേ ഹൈം. അബ, ഇസ അര്ഥകാ കലശരൂപ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [യേ ] ജോ പുരുഷ, [കഥമ് അപി അപനീത-മോഹാഃ ] കിസീ ഭീ പ്രകാരസേ ജിനകാ മോഹ ദൂര ഹോ ഗയാ ഹൈ ഐസാ ഹോതാ ഹുആ, [ജ്ഞാനമാത്ര-നിജ-ഭാവമയീമ് അകമ്പാം ഭൂമിം ] ജ്ഞാനമാത്ര നിജ ഭാവമയ അകമ്പ ഭൂമികാകാ (അര്ഥാത് ജ്ഞാനമാത്ര ജോ അപനാ ഭാവ ഉസ-മയ നിശ്ചല ഭൂമികാകാ) [ശ്രയന്തി ] ആശ്രയ ലേതേ ഹൈം [തേ സാധകത്വമ് അധിഗമ്യ സിദ്ധാഃ ഭവന്തി ] വേ സാധകത്വകോ പ്രാപ്ത കരകേ സിദ്ധ ഹോ ജാതേ ഹൈം; [തു ] പരന്തു [മൂഢാഃ ] ജോ മൂഢ ( – മോഹീ, അജ്ഞാനീ, മിഥ്യാദൃഷ്ടി) ഹൈ വേ [അമൂമ് അനുപലഭ്യ ] ഇസ ഭൂമികാകോ പ്രാപ്ന ന കരകേ [പരിഭ്രമന്തി ] സംസാരമേം പരിഭ്രമണ കരതേ ഹൈം.
ഭാവാര്ഥ : — ജോ ഭവ്യ പുരുഷ, ഗുരുകേ ഉപദേശസേ അഥവാ സ്വയമേവ കാലലബ്ധികോ പ്രാപ്ത കരകേ മിഥ്യാത്വസേ രഹിത ഹോകര, ജ്ഞാനമാത്ര അപനേ സ്വരൂപകോ പ്രാപ്ത കരതേ ഹൈം, ഉസകാ ആശ്രയ ലേതേ ഹൈം; വേ സാധക ഹോതേ ഹുഏ സിദ്ധ ഹോ ജാതേ ഹൈം; പരന്തു ജോ ജ്ഞാനമാത്ര – നിജകോ പ്രാപ്ത നഹീം കരതേ, വേ സംസാരമേം പരിഭ്രമണ കരതേ ഹൈം.൨൬൬.
ഇസ ഭൂമികാകാ ആശ്രയ കരനേവാലാ ജീവ കൈസാ ഹോതാ ഹൈ സോ അബ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [യഃ ] ജോ പുരുഷ, [സ്യാദ്വാദ-കൌശല-സുനിശ്ചല-സംയമാഭ്യാം ] സ്യാദ്വാദമേം
൬൧൮