ഭവോപഹതിരേകതഃ സ്പൃശതി മുക്തി രപ്യേകതഃ .
സ്വഭാവമഹിമാത്മനോ വിജയതേദ്ഭുതാദദ്ഭുതഃ ..൨൭൪..
സ്ഖലദഖിലവികല്പോപ്യേക ഏവ സ്വരൂപഃ .
പ്രസഭനിയമിതാര്ചിശ്ചിച്ചമത്കാര ഏഷഃ ..൨൭൫..
ശ്ലോകാര്ഥ : — [ഏകതഃ കഷായ-കലിഃ സ്ഖലതി ] ഏക ഓരസേ ദേഖനേ പര കഷായോംകാ ക്ലേശ ദിഖാഈ ദേതാ ഹൈ ഔര [ഏകതഃ ശാന്തിഃ അസ്തി ] ഏക ഓരസേ ദേഖനേ പര ശാംതി (കഷായോംകേ അഭാവരൂപ ശാംതഭാവ) ഹൈ; [ഏകതഃ ഭവ-ഉപഹതിഃ ] ഏക ഓരസേ ദേഖനേ പര ഭവകീ (-സാംസാരിക) പീഡാ ദിഖാഈ ദേതീ ഹൈ ഔര [ഏകതഃ മുക്തിഃ അപി സ്പൃശതി ] ഏക ഓരസേ ദേഖനേ പര (സംസാരകേ അഭാവരൂപ) മുക്തി ഭീ സ്പര്ശ കരതീ ഹൈ; [ഏകതഃ ത്രിതയമ് ജഗത് സ്ഫു രതി ] ഏക ഓരസേ ദേഖനേ പര തീനോം ലോക സ്ഫു രായമാന ഹോതേ ഹൈം ( – പ്രകാശിത ഹോതാ ഹൈ, ദിഖാഈ ദേതാ ഹൈ) ഔര [ഏകതഃ ചിത് ചകാസ്തി ] ഏക ഓരസേ ദേഖനേ പര കേവല ഏക ചൈതന്യ ഹീ ശോഭിത ഹോതാ ഹൈ. [ആത്മനഃ അദ്ഭുതാത് അദ്ഭുതഃ സ്വഭാവ-മഹിമാ വിജയതേ ] (ഐസീ) ആത്മാകീ അദ്ഭുതസേ ഭീ അദ്ഭുത സ്വഭാവമഹിമാ ജയവന്ത വര്തതീ ഹൈ ( – അര്ഥാത് കിസീസേ ബാധിത നഹീം ഹോതീ).
ഭാവാര്ഥ : — യഹാ ഭീ ൨൭൩വേം ശ്ലോകകേ ഭാവാര്ഥാനുസാര ഹീ ജാനനാ ചാഹിയേ. ആത്മാകാ അനേകാംതമയ സ്വഭാവ സുനകര അന്യവാദിയോംകോ ഭാരീ ആശ്ചര്യ ഹോതാ ഹൈ. ഉന്ഹേം ഇസ ബാതമേം വിരോധ ഭാസിത ഹോതാ ഹൈ. വേ ഐസേ അനേകാന്തമയ സ്വഭാവകീ ബാതകോ അപനേ ചിത്തമേം ന തോ സമാവിഷ്ട കര സകതേ ഹൈം ഔര ന സഹന ഹീ കര സകതേ ഹൈം. യദി കദാചിത് ഉന്ഹേം ശ്രദ്ധാ ഹോ തോ പ്രഥമ അവസ്ഥാമേം ഉന്ഹേം ഭാരീ അദ്ഭുതതാ മാലൂമ ഹോതീ ഹൈ കി — ‘അഹോ ! യഹ ജിനവചന മഹാ ഉപകാരീ ഹൈം, വസ്തുകേ യഥാര്ഥ സ്വരൂപകോ ബതാനേവാലേ ഹൈം; മൈംനേ അനാദികാല ഐസേ യഥാര്ഥ സ്വരൂപകേ ജ്ഞാന ബിനാ ഹീ ഖോ ദിയാ (ഗ വാ ദിയാ) !’ — വേ ഇസപ്രകാര ആശ്ചര്യപൂര്വക ശ്രദ്ധാന കരതേ ഹൈം.൨൭൪.
അബ, ടീകാകാര ആചാര്യദേവ അന്തിമ മങ്ഗലകേ അര്ഥ ഇസ ചിത്ചമത്കാരകോ ഹീ സര്വോത്കൃഷ്ട കഹതേ ഹൈം.
ശ്ലോകാര്ഥ : — [സഹജ-തേജഃപുഞ്ജ-മജ്ജത്-ത്രിലോകീ-സ്ഖലത്-അഖില-വികല്പഃ അപി ഏകഃ ഏവ സ്വരൂപഃ ] സഹജ (-അപനേ സ്വഭാവരൂപ) തേജഃപുഞ്ജമേം ത്രിലോകകേ പദാര്ഥ മഗ്ന ഹോ ജാതേ ഹൈം,
൬൨൪