ଭାଵିତାଵିର୍ଭାଵତିରୋଭାଵାଭିସ୍ତାଭିସ୍ତାଭିର୍ଵ୍ଯକ୍ତିଭିର୍ଜୀଵମନୁଗଚ୍ଛନ୍ତୋ ଜୀଵସ୍ଯ ଵର୍ଣାଦିତାଦାତ୍ମ୍ଯଂ ପ୍ରଥଯନ୍ତୀତି
ଯସ୍ଯାଭିନିଵେଶଃ ତସ୍ଯ ଶେଷଦ୍ରଵ୍ଯାସାଧାରଣସ୍ଯ ଵର୍ଣାଦ୍ଯାତ୍ମକତ୍ଵସ୍ଯ ପୁଦ୍ଗଲଲକ୍ଷଣସ୍ଯ ଜୀଵେନ ସ୍ଵୀକରଣା-
ଜ୍ଜୀଵପୁଦ୍ଗଲଯୋରଵିଶେଷପ୍ରସକ୍ତୌ ସତ୍ଯାଂ ପୁଦ୍ଗଲେଭ୍ଯୋ ଭିନ୍ନସ୍ଯ ଜୀଵଦ୍ରଵ୍ଯସ୍ଯାଭାଵାଦ୍ଭଵତ୍ଯେଵ ଜୀଵାଭାଵଃ .
ଦ୍ଵାରା) ପୁଦ୍ଗଲଦ୍ରଵ୍ଯକେ ସାଥ ହୀ ରହତେ ହୁଏ, ପୁଦ୍ଗଲକା ଵର୍ଣାଦିକେ ସାଥ ତାଦାତ୍ମ୍ଯ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରତେ ହୈଂ — ଵିସ୍ତାରତେ ହୈଂ, ଇସୀପ୍ରକାର ଵର୍ଣାଦିକଭାଵ, କ୍ରମଶଃ ଆଵିର୍ଭାଵ ଔର ତିରୋଭାଵକୋ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋନେଵାଲୀ ଐସୀ ଉନ-ଉନ ଵ୍ଯକ୍ତିଯୋଂକେ ଦ୍ଵାରା ଜୀଵକେ ସାଥ ହୀ ସାଥ ରହତେ ହୁଏ, ଜୀଵକା ଵର୍ଣାଦିକକେ ସାଥ ତାଦାତ୍ମ୍ଯ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରତେ ହୈଂ, ଵିସ୍ତାରତେ ହୈଂ — ଐସା ଜିସକା ଅଭିପ୍ରାଯ ହୈ ଉସକେ ମତମେଂ, ଅନ୍ଯ ଶେଷ ଦ୍ରଵ୍ଯୋଂସେ ଅସାଧାରଣ ଐସୀ ଵର୍ଣାଦିସ୍ଵରୂପତା — କି ଜୋ ପୁଦ୍ଗଲଦ୍ରଵ୍ଯକା ଲକ୍ଷଣ ହୈ — ଉସକା ଜୀଵକେ ଦ୍ଵାରା ଅଙ୍ଗୀକାର କିଯା ଜାତା ହୈ ଇସଲିଯେ, ଜୀଵ-ପୁଦ୍ଗଲକେ ଅଵିଶେଷକା ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆତା ହୈ, ଔର ଐସା ହୋନେ ପର, ପୁଦ୍ଗଲୋଂସେ ଭିନ୍ନ ଐସା କୋଈ ଜୀଵଦ୍ରଵ୍ଯ ନ ରହନେସେ, ଜୀଵକା ଅଵଶ୍ଯ ଅଭାଵ ହୋତା ହୈ .
ଭାଵାର୍ଥ : — ଜୈସେ ଵର୍ଣାଦିକ ଭାଵ ପୁଦ୍ଗଲଦ୍ରଵ୍ଯକେ ସାଥ ତାଦାତ୍ମ୍ଯସ୍ଵରୂପ ହୈଂ ଉସୀ ପ୍ରକାର ଜୀଵକେ ସାଥ ଭୀ ତାଦାତ୍ମ୍ଯସ୍ଵରୂପ ହୋଂ ତୋ ଜୀଵ-ପୁଦ୍ଗଲମେଂ କୁଛ ଭୀ ଭେଦ ନ ରହେ ଔର ଐସା ହୋନେସେ ଜୀଵକା ଅଭାଵ ହୀ ହୋ ଜାଯେ ଯହ ମହାଦୋଷ ଆତା ହୈ ..୬୨..
ଅବ, ‘ମାତ୍ର ସଂସାର-ଅଵସ୍ଥାମେଂ ହୀ ଜୀଵକା ଵର୍ଣାଦିକେ ସାଥ ତାଦାତ୍ମ୍ଯ ହୈ ଇସ ଅଭିପ୍ରାଯମେଂ ଭୀ ଯହୀ ଦୋଷ ଆତା ହୈ ସୋ କହତେ ହୈଂ : —
ସଂସାରସ୍ଥିତ ସବ ଜୀଵଗଣ ପାଯେ ତଦା ରୂପିତ୍ଵକୋ ..୬୩..
ଅରୁ ମୋକ୍ଷପ୍ରାପ୍ତ ହୁଆ ଭି ପୁଦ୍ଗଲଦ୍ରଵ୍ଯ ଜୀଵ ବନେ ଅରେ ! ..୬୪..