ନେଵ କ୍ଷପଯାମୀତ୍ଯାତ୍ମନି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଚିରସଂଗୃହୀତମୁକ୍ତପୋତପାତ୍ରଃ ସମୁଦ୍ରାଵର୍ତ ଇଵ ଝଗିତ୍ଯେଵୋଦ୍ଵାନ୍ତସମସ୍ତ-
ଵିକଲ୍ପୋଽକଲ୍ପିତମଚଲିତମମଲମାତ୍ମାନମାଲମ୍ବମାନୋ ଵିଜ୍ଞାନଘନଭୂତଃ ଖଲ୍ଵଯମାତ୍ମାସ୍ରଵେଭ୍ଯୋ ନିଵର୍ତତେ .
ଜୀଵଣିବଦ୍ଧା ଏଦେ ଅଧୁଵ ଅଣିଚ୍ଚା ତହା ଅସରଣା ଯ .
ସମସ୍ତ ପରଦ୍ରଵ୍ଯପ୍ରଵୃତ୍ତିସେ ନିଵୃତ୍ତି ଦ୍ଵାରା ଇସୀ ଆତ୍ମସ୍ଵଭାଵମେଂ ନିଶ୍ଚଲ ରହତା ହୁଆ, ସମସ୍ତ ପରଦ୍ରଵ୍ଯକେ ନିମିତ୍ତସେ ଵିଶେଷରୂପ ଚେତନମେଂ ହୋନେଵାଲେ ଚଞ୍ଚଲ କଲ୍ଲୋଲୋଂକେ ନିରୋଧସେ ଇସକୋ ହୀ (ଇସ ଚୈତନ୍ଯସ୍ଵରୂପକୋ ହୀ) ଅନୁଭଵ କରତା ହୁଆ, ଅପନେ ଅଜ୍ଞାନସେ ଆତ୍ମାମେଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋନେଵାଲେ ଜୋ ଯହ କ୍ରୋଧାଦିକ ଭାଵ ହୈଂ ଉନ ସବକା କ୍ଷଯ କରତା ହୂଁ — ଐସା ଆତ୍ମାମେଂ ନିଶ୍ଚଯ କରକେ, ଜିସନେ ବହୁତ ସମଯସେ ପକଡ଼େ ହୁଏ ଜହାଜକୋ ଛୋଡ଼ ଦିଯା ହୈ ଐସେ ସମୁଦ୍ରକେ ଭଁଵରକୀ ଭାଁତି, ଜିସନେ ସର୍ଵ ଵିକଲ୍ପୋଂକୋ ଶୀଘ୍ର ହୀ ଵମନ କର ଦିଯା ହୈ ଐସା, ନିର୍ଵିକଲ୍ପ ଅଚଲିତ ନିର୍ମଲ ଆତ୍ମାକା ଅଵଲମ୍ବନ କରତା ହୁଆ, ଵିଜ୍ଞାନଘନ ହୋତା ହୁଆ, ଯହ ଆତ୍ମା ଆସ୍ରଵୋଂସେ ନିଵୃତ୍ତ ହୋତା ହୈ .
ଭାଵାର୍ଥ : — ଶୁଦ୍ଧନଯସେ ଜ୍ଞାନୀନେ ଆତ୍ମାକା ଐସା ନିଶ୍ଚଯ କିଯା ହୈ କି — ‘ମୈଂ ଏକ ହୂଁ, ଶୁଦ୍ଧ ହୂଁ, ପରଦ୍ରଵ୍ଯକେ ପ୍ରତି ମମତାରହିତ ହୂଁ, ଜ୍ଞାନଦର୍ଶନସେ ପୂର୍ଣ ଵସ୍ତୁ ହୂଁ’ . ଜବ ଵହ ଜ୍ଞାନୀ ଆତ୍ମା ଐସେ ଅପନେ ସ୍ଵରୂପମେଂ ରହତା ହୁଆ ଉସୀକେ ଅନୁଭଵରୂପ ହୋ ତବ କ୍ରୋଧାଦିକ ଆସ୍ରଵ କ୍ଷଯକୋ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋତେ ହୈଂ . ଜୈସେ ସମୁଦ୍ରକେ ଆଵର୍ତ୍ତ(ଭଁଵର)ନେ ବହୁତ ସମଯସେ ଜହାଜକୋ ପକଡ଼ ରଖା ହୋ ଔର ଜବ ଵହ ଆଵର୍ତ୍ତ ଶମନ ହୋ ଜାତା ହୈ ତବ ଵହ ଉସ ଜହାଜକୋ ଛୋଡ଼ ଦେତା ହୈ, ଇସୀପ୍ରକାର ଆତ୍ମା ଵିକଲ୍ପୋଂକେ ଆଵର୍ତ୍ତକୋ ଶମନ କରତା ହୁଆ ଆସ୍ରଵୋଂକୋ ଛୋଡ଼ ଦେତା ହୈ ..୭୩..
ଅବ ପ୍ରଶ୍ନ କରତା ହୈ କି ଜ୍ଞାନ ହୋନେକା ଔର ଆସ୍ରଵୋଂକୀ ନିଵୃତ୍ତିକା ସମକାଲ (ଏକ କାଲ) କୈସେ ହୈ ? ଉସକେ ଉତ୍ତରରୂପ ଗାଥା କହତେ ହୈଂ : —
ଯେ ଦୁଃଖ, ଦୁଃଖଫଲ ଜାନକେ ଇନସେ ନିଵର୍ତନ ଜୀଵ କରେ ..୭୪..
ଗାଥାର୍ଥ : — [ଏତେ ] ଯହ ଆସ୍ରଵ [ଜୀଵନିବଦ୍ଧାଃ ] ଜୀଵକେ ସାଥ ନିବଦ୍ଧ ହୈଂ, [ଅଧ୍ରୁଵାଃ ]
୧୩୮