ਭਾਵਿਤਾਵਿਰ੍ਭਾਵਤਿਰੋਭਾਵਾਭਿਸ੍ਤਾਭਿਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਜੀਵਮਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਜੀਵਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਾਦਿਤਾਦਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਤੀਤਿ
ਯਸ੍ਯਾਭਿਨਿਵੇਸ਼ਃ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੇਸ਼ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਸਾਧਾਰਣਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਾਦ੍ਯਾਤ੍ਮਕਤ੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਦ੍ਗਲਲਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਜੀਵੇਨ ਸ੍ਵੀਕਰਣਾ-
ਜ੍ਜੀਵਪੁਦ੍ਗਲਯੋਰਵਿਸ਼ੇਸ਼ਪ੍ਰਸਕ੍ਤੌ ਸਤ੍ਯਾਂ ਪੁਦ੍ਗਲੇਭ੍ਯੋ ਭਿਨ੍ਨਸ੍ਯ ਜੀਵਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਯਾਭਾਵਾਦ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਜੀਵਾਭਾਵਃ .
ਦ੍ਵਾਰਾ) ਪੁਦ੍ਗਲਦ੍ਰਵ੍ਯਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਰਹਤੇ ਹੁਏ, ਪੁਦ੍ਗਲਕਾ ਵਰ੍ਣਾਦਿਕੇ ਸਾਥ ਤਾਦਾਤ੍ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਕਰਤੇ ਹੈਂ — ਵਿਸ੍ਤਾਰਤੇ ਹੈਂ, ਇਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਵਰ੍ਣਾਦਿਕਭਾਵ, ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਆਵਿਰ੍ਭਾਵ ਔਰ ਤਿਰੋਭਾਵਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਨੇਵਾਲੀ ਐਸੀ ਉਨ-ਉਨ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਯੋਂਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਜੀਵਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਸਾਥ ਰਹਤੇ ਹੁਏ, ਜੀਵਕਾ ਵਰ੍ਣਾਦਿਕਕੇ ਸਾਥ ਤਾਦਾਤ੍ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ ਕਰਤੇ ਹੈਂ, ਵਿਸ੍ਤਾਰਤੇ ਹੈਂ — ਐਸਾ ਜਿਸਕਾ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯ ਹੈ ਉਸਕੇ ਮਤਮੇਂ, ਅਨ੍ਯ ਸ਼ੇਸ਼ ਦ੍ਰਵ੍ਯੋਂਸੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਐਸੀ ਵਰ੍ਣਾਦਿਸ੍ਵਰੂਪਤਾ — ਕਿ ਜੋ ਪੁਦ੍ਗਲਦ੍ਰਵ੍ਯਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਹੈ — ਉਸਕਾ ਜੀਵਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਙ੍ਗੀਕਾਰ ਕਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ ਇਸਲਿਯੇ, ਜੀਵ-ਪੁਦ੍ਗਲਕੇ ਅਵਿਸ਼ੇਸ਼ਕਾ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗ ਆਤਾ ਹੈ, ਔਰ ਐਸਾ ਹੋਨੇ ਪਰ, ਪੁਦ੍ਗਲੋਂਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਐਸਾ ਕੋਈ ਜੀਵਦ੍ਰਵ੍ਯ ਨ ਰਹਨੇਸੇ, ਜੀਵਕਾ ਅਵਸ਼੍ਯ ਅਭਾਵ ਹੋਤਾ ਹੈ .
ਭਾਵਾਰ੍ਥ : — ਜੈਸੇ ਵਰ੍ਣਾਦਿਕ ਭਾਵ ਪੁਦ੍ਗਲਦ੍ਰਵ੍ਯਕੇ ਸਾਥ ਤਾਦਾਤ੍ਮ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈਂ ਉਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜੀਵਕੇ ਸਾਥ ਭੀ ਤਾਦਾਤ੍ਮ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪ ਹੋਂ ਤੋ ਜੀਵ-ਪੁਦ੍ਗਲਮੇਂ ਕੁਛ ਭੀ ਭੇਦ ਨ ਰਹੇ ਔਰ ਐਸਾ ਹੋਨੇਸੇ ਜੀਵਕਾ ਅਭਾਵ ਹੀ ਹੋ ਜਾਯੇ ਯਹ ਮਹਾਦੋਸ਼ ਆਤਾ ਹੈ ..੬੨..
ਅਬ, ‘ਮਾਤ੍ਰ ਸਂਸਾਰ-ਅਵਸ੍ਥਾਮੇਂ ਹੀ ਜੀਵਕਾ ਵਰ੍ਣਾਦਿਕੇ ਸਾਥ ਤਾਦਾਤ੍ਮ੍ਯ ਹੈ ਇਸ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਮੇਂ ਭੀ ਯਹੀ ਦੋਸ਼ ਆਤਾ ਹੈ ਸੋ ਕਹਤੇ ਹੈਂ : —
ਸਂਸਾਰਸ੍ਥਿਤ ਸਬ ਜੀਵਗਣ ਪਾਯੇ ਤਦਾ ਰੂਪਿਤ੍ਵਕੋ ..੬੩..
ਅਰੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੁਆ ਭਿ ਪੁਦ੍ਗਲਦ੍ਰਵ੍ਯ ਜੀਵ ਬਨੇ ਅਰੇ ! ..੬੪..