ਕਸ੍ਤਰ੍ਹਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁਤ ਇਤ੍ਯਭਿਸ਼ਂਕ ਯੈਵ .
ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੁਣੁਤ ਪੁਦ੍ਗਲਕਰ੍ਮਕਰ੍ਤ੍ਰੁ ..੬੩..
ਸਾਮਣ੍ਣਪਚ੍ਚਯਾ ਖਲੁ ਚਉਰੋ ਭਣ੍ਣਂਤਿ ਬਂਧਕਤ੍ਤਾਰੋ . ਮਿਚ੍ਛਤ੍ਤਂ ਅਵਿਰਮਣਂ ਕਸਾਯਜੋਗਾ ਯ ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਵਾ ..੧੦੯.. ਤੇਸਿਂ ਪੁਣੋ ਵਿ ਯ ਇਮੋ ਭਣਿਦੋ ਭੇਦੋ ਦੁ ਤੇਰਸਵਿਯਪ੍ਪੋ . ਮਿਚ੍ਛਾਦਿਟ੍ਠੀਆਦੀ ਜਾਵ ਸਜੋਗਿਸ੍ਸ ਚਰਮਂਤਂ ..੧੧੦.. ਏਦੇ ਅਚੇਦਣਾ ਖਲੁ ਪੋਗ੍ਗਲਕਮ੍ਮੁਦਯਸਂਭਵਾ ਜਮ੍ਹਾ .
ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਥ : — ‘[ਯਦਿ ਪੁਦ੍ਗਲਕਰ੍ਮ ਜੀਵਃ ਨ ਏਵ ਕਰੋਤਿ ] ਯਦਿ ਪੁਦ੍ਗਲਕਰ੍ਮਕੋ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ [ਤਰ੍ਹਿ ] ਤੋ ਫਿ ਰ [ਤਤ੍ ਕਃ ਕੁਰੁਤੇ ] ਉਸੇ ਕੌਨ ਕਰਤਾ ਹੈ ?’ [ਇਤਿ ਅਭਿਸ਼ਂਕ ਯਾ ਏਵ ] ਐਸੀ ਆਸ਼ਂਕਾ ਕਰਕੇ, [ਏਤਰ੍ਹਿ ] ਅਬ [ਤੀਵ੍ਰ-ਰਯ-ਮੋਹ-ਨਿਵਰ੍ਹਣਾਯ ] ਤੀਵ੍ਰ ਵੇਗਵਾਲੇ ਮੋਹਕਾ (ਕਰ੍ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਮਤ੍ਵਕੇ ਅਜ੍ਞਾਨਕਾ) ਨਾਸ਼ ਕਰਨੇਕੇ ਲਿਯੇ, ਯਹ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ — [ਪੁਦ੍ਗਲਕਰ੍ਮਕਰ੍ਤ੍ਰੁ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ] ‘ਪੁਦ੍ਗਲਕਰ੍ਮਕਾ ਕਰ੍ਤਾ ਕੌਨ ਹੈ’; [ਸ਼੍ਰੁਣੁਤ ] ਇਸਲਿਯੇ (ਹੇ ਜ੍ਞਾਨਕੇ ਇਚ੍ਛੁਕ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ !) ਇਸੇ ਸੁਨੋ .੬੩.
ਅਬ ਯਹ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਪੁਦ੍ਗਲਕਰ੍ਮਕਾ ਕਰ੍ਤਾ ਕੌਨ ਹੈ : —