अंतरिक आसन पर सोहे, परम विभूति प्रकाशित जो है;
चौसठ चमर छत्र त्रय राजे, कोटि दिवाकर द्युति लखि लाजे. ७.
जय दुंदुभि धुनि होत सुहानी, दिव्यध्वनि जगजन दुःखहानी;
तरु अशोक जनशोक नशावे, भामंडल भव सात दिखावे. ८.
हर्षित सुमन सुमन वरसावे, सुमन-अंगना सुगुन सुगावे;
नव-रस-पूरन चतुरंग भीनी, लेत भक्तिवश तान नवीनी. ९.
बजत तार तननननन नननन, घुघरू घमक झुनननन झुननन;
धीं धीं धृकट धृकट द्रम द्रम द्रम, ध्वनत मुरज पुरु ताल तरलसम. १०.
ता थेई थेई थेई चरन चलावे, कटिकर मोरि भाव दरसावे;
मानथंभ मानी मदखंडन, जिन प्रतिमा-युत पापविहंडन. ११.
शाल चतुक गोपुरयुत सोहे, सजल खातिका जनमन मोहे;
द्विजगन कोक मयूर मरालं, शुक कलरव-रव होत रसालं. १२.
पूरित सुमन सुमनकी बारी, वन-बंगला गिरवर छबिधारी;
तूप ध्वजागन पंक्ति विराजे, तोरन नवनिधि द्वार सु छाजे. १३.
इत्यादिक रचना बहुतेरी, द्वादश सभा लसत चहुं फेरी;
गणधर कहत पार नहीं पावे, ‘थान’ निहारत ही बनि आवे. १४.
श्री प्रभुके इच्छा न लगारं, भविजन भाग्य उदय सु विहारं;
ये रचना मैं प्रकट लखाउं, या हेत हरषि हरषि गुन गाउं. १५.
( छंदः धत्ता )
यह जिनगुनसारं करत उचारं, हरत विकारं, अघभारं;
जय यश दातारं बुधि विस्तारं, करत अपारं, सुखसारं. १६.
भजनमाळा ][ १५१