१४२ ][ तत्त्वज्ञान-तरंगिणी
आपे छे अने रागरहित मनथी ते ज्ञान सुख ज छे, ए निश्चय
छे. ११.
रवेः सुधायाः सुरपादपस्य चिंतामणेरुत्तमकामधेनोः ।
दिवो षिदग्धस्य हरेरखर्वं गर्वं हरन् भो विजयी चिदात्मा ।।१२।।
सूर्य सुधाा सुरतरु सुरमणि के सुरधोनु सुरसदन महा,
विष्णु आदिना गर्व हरे ए प्रबळ चिदात्मा विजयी अहा! १२.
अर्थ : — हे आत्मन्! चैतन्यस्वरूप शुद्ध आत्मा सूर्यना,
अमृतना, कल्पवृक्षना, चिंतामणि रत्नना, उत्तम कामधेनुना, देवलोकना,
पंडितना, विष्णुना अखंडित गर्वने चकचूर करीने अखंड प्रतापवान वर्ते
छे. १२.
चिंता दुःखं सुखं शांतिस्तस्या एतत्प्रतीयते ।
तच्छांतिर्जायते शुद्धचिद्रूपे लयतोऽचला ।।१३।।
चिंता ए दुःख सुख शांति छे ए शांतिथी प्रतीत बने;
निर्मल चिद्रूपमां लय लाग्ये अचल शांति प्रगटे जीवने. १३.
अर्थ : — चिंता ए दुःख छे, शांति ए सुख छे, आ वात
शांतिथी विचारतां प्रतीतिमां आवे छे. ते अचळ शांति शुद्ध चिद्रूपमां
लय लागवाथी प्रगट थाय छे. १३.
मुंच सर्वाणि कार्याणि संगं चान्यैश्च संगतिं ।
भो भव्य ! शुद्धचिद्रूपलये वांछास्ति ते यदि ।।१४।।
निर्मळ चिद्रूपमां लयनी जो वांछा छे हे भव्य! तने,
तो तज सर्व कार्य, बहिरंतर संग संगति अन्यजने. १४.
अर्थ : — हे भव्य! जो शुद्ध चिद्रूपना लयनी तने इच्छा होय,
तो सर्व (बाह्य) कार्यो तथा परपदार्थोनो बाह्य अने अंतर संग तुं छोडी
दे. १४.