१५० ][ तत्त्वज्ञान-तरंगिणी
जीव देवलोकमां जाय छे, त्यां इन्द्रिय सुख भोगवीने जिनभगवाननी
वाणी सांभळीने, सर्व जिनमंदिरोमां जईने पूजा आदि करीने, त्यार
पछी मनुष्यभव अने रत्नत्रयरूप भूषण प्राप्त करीने, शुद्ध चिद्रूपना
सद्ध्यानना बळथी, कर्मनो नाश करीने, क्षणमां त्रण लोकना शिखर
उपर सिद्धस्थान पामीने तथा साक्षात् शुद्ध चिद्रूप बनीने आठ गुणथी
युक्त तेओ अत्यंत निराकुळ (सुखमय बनीने) अंतकाळ सुधी विराजे
छे. १३-१४-१५-१६.
क्रमतः क्रमतो याति कीटिका शुकवत्फलं ।
नगस्थं स्वस्थितं ना च शुद्धचिद्रूपचिंतनं ।।१७।।
क्रमथी चढी कीMी तरु पर स्वादु फल शुकवत् ग्रहे,
क्रमथी जनो चिद्रूप चिंतन शुद्ध स्वस्थित त्यम लहे. १७.
अर्थ : — क्रमे क्रमे चढीने कीडी वृक्ष उपर रहेला फळ पासे
पोपटनी माफक पहोंचे छे अने मनुष्य पोतामां रहेला शुद्ध चिद्रूपना
चिंतनने ते ज प्रमाणे क्रमे करीने पामे छे. १७.
गुर्वादीनां च वाक्यानि श्रुत्वा शास्त्राण्यनेकशः ।
कृत्वाभ्यासं यदा याति तद्वि ध्यानं क्रमागतं ।।१८।।
जिनेशागमनिर्यासमात्रं श्रुत्वा गुरोर्वचः ।
विनाभ्यासं यदा याति तद्ध्यानं चाक्रमागतं ।।१९।।
गुरु आदिनां बहु वचन सुणी, वळी भणी शास्त्र अनेक जे;
अभ्यास करीने धयान लहीए, क्रमागत कıाãं धयान ते. १८.
जिन शास्त्र केवळ सार जे गुरु – वचन एक सुणी यदा,
अभ्यासविण तद्धयान प्राप्ति, अक्रमागत ते तदा. १९.
अर्थ : — गुरु आदिनां वचनो तथा अनेक प्रकारना शास्त्रो
सांभळीने, (तेमनो) अभ्यास करीने ज्यारे ध्यान पमाय छे, त्यारे ते
खरेखर क्रमथी प्राप्त थयेलुं ध्यान गणाय छे. १८.