132 ][ tattvagnān-taraṅgiṇī
वरं स्थानं छेत्रीपविरविकरागस्ति जलदा –
गदज्वालाशस्त्रीसममतिभिदे तस्य विजनं ।।५।।
vikalpa to janane giri kardam jaladhiā dāvānal ātāp,
beMī, jāl, shītalatā vyādhiā sadrash kare sadā santāp;
te chhedavā va» ravikar, agastya, jaladhār, chhīṇī sār,
chharī, agni, auṣhadhā sam jāṇo nirjan sthān paramahitakār. 5.
artha : — jīvamān vikalpa (thāy) chhe te beḍī, parvat, kādav,
samudra, prabaḷ dāvānaḷano tāp, vyādhi, shītaḷatā, ane jāḷ jevā chhe
tene atyant bhedavāmān uttam ekāntasthān chhe te chhīṇī, vajra, sūryakiraṇ,
samudrane shoṣhī janār agastya r̥̄iṣhi, megh, auṣhadh, agni ane chharī
samān thāy chhe. 5.
तपसां बाह्य भूतानां विविक्तशयनासनं ।
महत्तपो गुणोद्भूतेरागत्यागस्य हेतुतः ।।६।।
rāgatyāgarup guṇ pragaṭāvā, kāraṇ e jāṇe matimān;
bāıā tapomān vivikat shayyā, san tap tethī kaıāãn mahān. 6.
artha : — guṇanī utpattinun ane rāganā tyāganun kāraṇ hovāthī
ekānt shayan, āsan ādi, bāhyabhūt tapamān mahān tap chhe. 6.
काचिच्चिंता संगतिः केनचिच्च रोगादिभ्यो वेदना तीव्रनिद्रा ।
प्रादुर्भूतिः क्रोधमानादिकानां मूर्च्छा ज्ञेया ध्यानविध्वंसिनी च ।।७।।
kani paṇ chintā, saṅg koinā, vyādhiā – vedanā nidrā tīvra,
krodhāādi udbhav, mūrchhā, e dhayān vināshak jāṇo jīv. 7.
artha : — kāī paṇ chintā tathā koīnī sāthe parichayarūp saṅgati,
rogādithī thatī pīḍā, tīvra nidrā, kop, mān, māyā ādinun pragaṭ thavun
ane mohanī āsakti; emane dhyānanā nāsh karanār jāṇavā. 7.